Τρίτη, 4 Σεπτεμβρίου 2018

Τό προσκυνητάρι της ανθρωπότητος


του Ιωάννου Μ. Ασλανίδη*

ΠΡΟΣΦΑΤΑ διάβασα ένα κείμενο το οποίο αναφερόταν στήν απεργία των συμβασιούχων του αρχαιολογικού χώρου της Ακροπόλεως και τις συνέπειες εξ αυτής.
"Όσο και αν προσπάθησα να δικαιολογήσω την συμπεριφορά των συμβασιούχων, που εργάστηκαν στο παγκοσμίου φήμης Ιστορικό Μνημείο της Ακροπόλεως, έστάθη αδύνατον.

Πιστεύω ότι τουλάχιστον οι εργαζόμενοι ή οι εργασθέντες στα αθάνατα αυτά μνημεία του τόπου μας θα αισθάνονται ή αισθάνθηκαν την γοητεία και το μεγαλείο, μυούμενοι σέ μιά μυσταγωγία των ιερών ιστορικών μνημείων, όταν συμμετέχουν με τους προσκυνητές που επισκέπτονται απ' όλα τα μέρη του κόσμου την Ακρόπολη με τον Παρθενώνα.
Φαίνεται όμως δεν είναι έτσι τα πράγματα, διότι οι έργατοπατέρες-καθοδηγητές έχουν άλλη γνώμη. Καίτοι γνωρίζουν και γνωρίζει κάθε συμβασιούχος ότι η εργασία τους αυτή έχει ημερομηνία λήξεως, όμως, για τον τρόπο διεκδίκησης όποιων δικαίων έχουν, επιλέγουν να φέρουν ζημιά στη χώρα και ταλαιπωρία και απογοήτευση εκείνων, πού ούτε υπεύθυνοι είναι γιά τά προβλήματά των καί ούτε μπορούν να κάνουν κάτι. Αντίθετα έπρεπε να σκεφθούν ως υπεύθυνοι ότι η εργασία των στόν ευαίσθητο αυτό χώρο δημιουργεί μόνο προϋποθέσεις για τους εργαζομένους αυτούς, ώστε όταν δημιουργηθούν ανάγκες προσλήψεων να έχουν προτεραιότητα στις προσλήψεις και τίποτε άλλο.
Αυτά βέβαια γιά τούς με λαθεμένη και επιζήμια σκέψη εργατοπατέρες είναι ψηλά γράμματα. Διότι δεν δίστασαν να ωθήσουν τον προβληματισμένο πρώην εργαζόμενοσ' αυτές τις ακραίες πράξεις, καταπατώντας κάθε στοιχείο ανθρωπίνου δικαιώματος. Δηλαδή δεν επέτρεψαν την είσοδο στό παγκοσμίου φήμης ιστορικό μνημείο της πατρίδος μας, στους ξένους προσκυνητές του Παρθενώνα, και νά τούς στερήσουν την μοναδική ίσως ευκαιρία της ζωής τους, να δούν και να προσκυνήσουν την Ιστορία μας.
Δέν φταίνε οι ξένοι επισκέπτες σε τίποτε, και όμως τιμωρούνται και παράλληλα δυσφημίζεται η Πατρίδα μας από αυτούς που έπρεπε με δέος και Ιστορική ευθύνη να διαφημίζουν αυτήν. Ενώ αυτοί αντίθετα προσπάθησαν να εκβιάσουν το κράτος δι' ίδιον συμφέρον. Περισσότερη λογική και συνεργασία δέν έβλαπτε.
"Έχει ενδιαφέρον, στην προκειμένη περίπτωση, να  ́ Τούρκος την εποχή εκείνη γιά τόν Παρθενώνα και την Άκρόπολη. "Εχει βρεθεί μια επιστολή του Κιουταχή πρός τον Βεζίρη της Βούλας, πού δέν έφτασε ποτέ στον προορισμό του, γιατί έπεσε στα χέρια των Επαναστατών. Μεταξύ άλλων ο Κιουταχής γράφει για την Ακρόπολη: *... Το φρούριο της Αθήνας καθώς σας είναι γνωστό είναι παλαιόθεν οικοδομημένο εις πέτραν υψηλήν και δύσβατον. Επειδή είναι τόπος παλαιότητας και παλαιόθεν έβγήκαν εξ αυτού του τόπου πολλοί περιβόητοι φιλόσοφοι και επειδή τα όποια έχει τεχνικά έργα της αρχαιότητας προξενούσι θαυμασμόν εις τούς πεπαιδευμένους Ευρωπαίους, διά τούτο όλοι οι Ευρωπαίοι θεωρούσι το φρούριο τούτον, ώς ιδίαν αυτών οικίαν και επειδή το νομίζουν ως προσκυνητάριο, τόσον οι Ευρωπαίοι καθώς και όλα τά"Έθνη των απίστων το υπερασπίζουσι...»,
Σπίτι και προσκυνητάρι των Ευρωπαίων και όχι μόνον βλέπει ένας Τούρκος, ο Κιουταχής την Ακρόπολη, αρκετά χρόνια προτού να έλθειό 'Ερνέστος Ρενάν νά προσευχηθεί στον Ιερό Βράχο της Ακροπόλεως. Κρίμα γιά τήν πατρίδας μας, με τον παγκοσμίου φήμης ζείδωρο Ιστορικό φώς της, πού έδωσε στην παγκόσμια ανθρώπινη κοινότητα φώς από την φλόγα της και αυτή, χάριν των σημερινών Ελλήνων κατοίκων της, έμεινε και παραμένει ένα ταπεινό λυχνάρι πού τρεμοσβήνει επικίνδυνα.




*Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Διοικητής της Σ.Σ.Ε.




EPI
Παρασκευή 24 Αυγούστου 2018