Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2018

Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΕΝΟΣ ΠΑΤΕΡΑ



Κύριε

Φτιάξε μου ένα γιό, που να είναι τόσο δυνατός, ώστε να γνωρίζει πότε είναι αδύνατος και πότε είναι γενναίος, να αντιμετωπίζει τον ίδιο του τον εαυτό, όταν τον πλημμυρίζει ο τρόμος του φόβου, να είναι περήφανος και αλύγιστος, στολισμένος με την αρετή της επιμονής.


Φτιάξε μου ένα γιό, που μέσα του, η ασθένεια της ηττοπάθειας, να μην πάρει τη θέση της αγωνιστικής του δυνάμεως. Ένα γιό που θα γνωρίζει ότι αυτογνωσία είναι το θεμέλιο της γνώσεως.

Σε παρακαλώ Κύριε, οδήγησέ τον όχι σε εύκολα και άνετα μονοπάτια, αλλά κάτω από το κέντρισμα των δυσκολιών και των προκλήσεων.

Μάθε τον Κύριε, να στέκεται όρθιος στις θύελλες, να είναι ευσπλαχνικός στις ατυχίες των άλλων.

Φτιάξε μου ένα γιό, που η καρδιά του να είναι καθαρή και ο σκοπός του υψηλός, που να εξουσιάζει τους άλλους. Ένα γιό που να ξέρει να γελά και όμως ποτέ δεν θα ξεχνά πώς να κλαίει. Που θα προχωρεί προς το μέλλον και όμως δεν θα ξεχνά το παρελθόν.

Και αφού όλα αυτά τα αποκτήσει, Σε παρακαλώ Κύριε, πρόσθεσε τη σύνεση μέσα στα βάθη της ψυχικής του διαθέσεως, ώστε να μπορεί να είναι σοβαρός και όμως ποτέ να μην αλαζονεύεται.

Δώσε σε αυτόν ταπείνωση, για να μπορεί πάντοτε θυμάται την απλότητα της αληθινής μεγαλοσύνης, την ευρύνοια της αληθινής σοφίας, την πραότητα της αληθινής δυνάμεως.

Τότε εγώ, ο πατέρας του, θα τολμώ να λέω ταπεινά:
Δεν έζησα επί ματαίω.

                                                Στρατηγός Ντάγκλας Μακάρθουρ