Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2018

ΠΡΟΣ ΠΟΥΛΗΜΕΝΟΥΣ....

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ Η ΚΟΙΤΙΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ Η ΠΑΤΡΙΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 

‘’ΒΑΣΙΛΕΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΕΘΗΚΕ ΤΟΝ ΝΑΟΝ ΑΘΗΝΑΙΗΙ ΠΟΛΙΑΔΙ’’. 


Αναθηματική επιγραφή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, στον ναό που ανέθεσε στη θεά Αθηνά στην Πριήνη, (στη Μικρά Ασία, στο όρος Μυκάλη, στην εκβολή του Μαιάνδρου, βορείως της Μιλήτου), 
μετά τη νίκη του επί των Περσών στον Γρανικό ποταμό την άνοιξη του 334 π.Χ. ‘’Μετά δέ ταῦτα τήν μέν Δαρείου μητέρα καί τάς θυγατέρας καί τόν υἱόν ἀπέλιπεν ἐν Σούσοις καί παρακατέστησε τούς διδάξοντας τήν Ἑλληνικήν διάλεκτον, αὐτός δέ μετά τῆς δυνάμεως ἀναζεύξας τεταρταῖος ἐπί τόν Τίγριν ποταμόν ἀφίκετο‘’.
(Διόδωρος, ΙΖ΄.67.1). ‘’Μετά δε από αυτά (ο Αλέξανδρος) τη μεν μητέρα (Σισύγαμβρι) και τις κόρες (Βαρσίνη ή Στάτειρα και Δρύπετι) και τον υιό (Ώχο) του Δαρείου τους άφησε στα Σούσα και διώρισε ανθρώπους να τους διδάξουν την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ, αυτός δε ξεκίνησε με τον στρατό και σε τέσσερις ημέρες έφθασε στον ποταμό Πασιτίγρη (κάτω ή μικρός Τίγρης, ο Ευλαίος, σημερινός Καρούν ή Κουράν)’’.

 ‘’Διὸ καὶ τρισμυρίους παῖδας ἐπιλεξάμενος ἐκέλευσε γράμματά τε μανθάνειν Ἑλληνικὰ καὶ Μακεδονικοῖς ὅπλοις ἐντρέφεσθαι, πολλοὺς ἐπιστάτας καταστήσας, καὶ τὰ περὶ Ῥωξάνην ἔρωτι μὲν ἐπράχθη, καλὴν καὶ ὡραίαν ἔν τινι χορῷ παρὰ πότον ὀφθεῖσαν, ἔδοξε δ’ οὐκ ἀνάρμοστα τοῖς ὑποκειμένοις εἶναι πράγμασιν’’. 

(Πλούταρχος, ‘’Αλέξανδρος, 47 και 71’’, Αρριανός, ‘’Αλεξάνδρου Ανάβασις, Ζ’.6’’, Διόδωρος, ‘’ΙΖ΄.108.1,2’’). ‘’Γι’ αυτό, αφού διάλεξε (ο Αλέξανδρος) τριάντα χιλιάδες νέους (Πέρσες), διέταξε να τους μάθουν ΕΛΛΗΝΙΚΑ και να τους εκπαιδεύσουν στα Μακεδονικά όπλα, ορίζοντας πολλούς επί κεφαλής, και ο γάμος με τη Ρωξάνη έγινε από έρωτα, καθώς την είδε καλή και ωραία σε ένα χορό σε διασκέδαση και εφάνη ότι ήταν συμβατός με τα έθιμα της περιοχής’’. ‘’Τὴν δ’ ἐπιγραφὴν ἀναγνούς, ἐκέλευσεν Ἑλληνικοῖς ὑποχαράξαι γράμμασιν. εἶχε δ’ οὕτως· <ὦ ἄνθρωπε, ὅστις εἶ καὶ ὁπόθεν ἥκεις, ὅτι μὲν γὰρ ἥξεις οἶδα, ἐγὼ Κῦρός εἰμι ὁ Πέρσαις κτησάμενος τὴν ἀρχήν. Μὴ οὖν τῆς ὀλίγης μοι ταύτης γῆς φθονήσῃς ἣ τοὐμὸν σῶμα περικαλύπτει>".
 (Πλούταρχος, ‘’Αλέξανδρος, 69’’, Αρριανός, ‘’Αλεξ. Ανάβ., ΣΤ΄.29.8’’). ‘’

Διαβάζοντας δε την επιγραφή (ο Αλέξανδρος) έδωσε εντολή να τη χαράξουν με ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ. Η δε επιγραφή έγραφε τα εξής: ‘’Άνθρωπε, όποιος είσαι και από όπου έχεις έλθει και γνωρίζω ότι θα έλθεις, εγώ είμαι ο Κύρος που απέκτησα την εξουσία στους Πέρσες. 
Μην φθονήσεις λοιπόν αυτό το λίγο χώμα που καλύπτει το σώμα μου’’.
 Από τα ανωτέρω συνάγεται σαφώς ότι, οι Μακεδόνες ως Έλληνες Δωριείς ομιλούσαν τη γλώσσα του Ομήρου, του Ησιόδου και του Αριστοτέλους, τα Ελληνικά.
 Οι Μακεδόνες δεν ομιλούσαν ούτε Σερβικά, ούτε Βουλγαρικά, ούτε Ρωσικά, ούτε Βαρδαρίτικα, ούτε άλλα Σλαβικά.