Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Δεν διδάσκω τα βλάσφημα βιβλία των Θρησκευτικών



    Eπειδή, “Όταν μου πειράζουν την πατρίδα μου και θρησκεία μου, θα μιλήσω, θα ‘νεργήσω κι ό,τι θέλουν ας μου κάμουν”, κατά τον πατριδοφύλακα στρατηγό Μακρυγιάννη.
    Επειδή, ορκίστηκα ως δάσκαλος, να υπηρετώ το Σύνταγμα της πατρίδας μου και να σέβομαι την θεμελιώδη επιταγή του, η οποία ορίζει ότι η  "H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες".
    Επειδή, κατά την εντολή της Αγίας Γραφής, "πάντες οι θεοί των εθνών δαιμόνια" (Ψαλμ. 95.5) και "πειθαρχείν δει Θεώ μάλλον ή ανθρώποις".

Οι χάρτες που όρισαν τη «γεωγραφική Μακεδονία»


Ας εξετάσουμε πρωτίστως κάποιες επιχειρηματολογικές αφηγήσεις του δημοσίου διαλόγου σχετικά με το «συνετόν» του συμβιβασμού των Αθηνών εις μίαν ονομασία σύνθετη εμπεριέχουσα τον όρον «Μακεδονία». Η υπόθεση της ονομασίας των Σκοπίων είναι πρωτίστως και ουσιαστικώς κρίσιμη, για τους εξής λόγους:
Πρώτον, ο όρος «Μακεδονία» per se αποτελεί τον κατ’ εξοχήν φορέα του σκοπιανού δήθεν αλυτρωτισμού. Εξ αυτού και μόνον θα χαλκευθεί η νομιμοποίησις της ανυπάρκτου εθνικώς «μακεδονικής ταυτότητος», ανυπάρκτου γλωσσολογικώς «μακεδονικής γλώσσης» και φυσικά της ανυπάρκτου νομοκανονολογικώς «ορθοδόξου μακεδονικής εκκλησίας».