Τετάρτη, 9 Ιανουαρίου 2019

.....Γιατί κύριε Πρωθυπουργέ;



ΠΑΝΤΕΛΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑΚΟΥ

    Τις τελευταίες ημέρες με έκπληξη και λύπη, παρακολουθήσαμε τον πολιτικό ηγέτη της χώρας, σε αντιδιαστολή με τον ΥΕΘΑ, να δίνει απέναντι στους αλαλαγμούς, τις κλαγγές και τα υψωμένα λάβαρα του πολέμου, αυτού του πολυεθνοτικού μορφώματος που ονομάζεται Οθωμανία –σημερινή Τουρκία, εκλεπτυσμένες απαντήσεις ανθρωποκεντρικού τύπου, μέσω στιχουργημάτων ευαίσθητων φιλειρηνιστών, ανθρώπων της διανόησης και της ποίησης, παραβλέποντας το σπουδαιότερο! Το ακροατήριο στο οποίο απευθύνεται πρέπει να είναι ικανό να κατανοήσει(!)· και αφού τα λάβει υπόψη να προβληματισθεί από τα πανανθρώπινα νοήματα που αυτά εκπέμπουν!
    Όμως: Στους Ασιάτες Μογγόλους, που το μοναδικό ιδανικό τους είναι το πώς δε θα κατέβουν από τη σέλλα του αλόγου και τη συναμεταξύ τους άμιλλα περί της λεηλασίας και της ολικής σφαγής άτυχων κοινωνιών που βρέθηκαν στο πέρασμά τους, που το μοναδικό πολιτισμικό τους επίτευγμα είναι ο τρόπος να μαλακώνουν το κρέας κάτω από τη σέλλα ενώ ιππεύουν, -για να το φάνε ωμό στην πρώτη ευκαιρία-, σε αυτόν τον ορκισμένο εχθρό, που ποτέ δεν έπαψε να ονειρεύεται την οριστική εξαφάνιση του Έθνους των Ελλήνων, σε αυτόν επιλέξατε κύριε Πρωθυπουργέ να απαντήσετε με στίχους του Μπρέχτ; Υπάρχει κάτι περισσότερο αταίριαστο και αντιφατικό από αυτό; Ήδη το εξέλαβαν ως πράξη δειλίας και αποφυγής του Εθνικού καθήκοντος δια της διπλωματίας.
    Δεν καταλάβατε πως ο ίδιος τον ωθείτε να σχεδιάζει με ακόμα περισσότερο θράσος εναντίον μας; Μήπως άραγε έλειψαν οι πάμπολλες αποστομωτικές απαντήσεις Ελλήνων πολεμάρχων και πολιτικών απέναντι σε ατέλειωτες σειρές ποικίλων εχθρών διαχρονικά στην Ιστορία;
    Του δώσατε άραγε να καταλάβει ότι ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΔΏ! Όχι γονατιστοί και ταπεινόφρονες, Όχι ριψάσπιδες και λιπόψυχοι, αλλά αποφασισμένοι στη διαιώνιση αυτής της επίγειας πατρίδας με το οποιοδήποτε κόστος για μας, πιστοί υπερασπιστές των ιερών και οσίων της Ελληνικής Φυλής.
    Αυτή την ύψιστη προτεραιότητα που εξασφαλίζει ως πράξη και νοοτροπία την ύπαρξή μας, δυστυχώς οι ηγεσίες μας φαίνεται πως παραβλέπουν ή αγνοούν.
     «Εμπρός λοιπόν γείτονα! Μολών Λαβέ και οι εκδοχές είναι οι εξής δυο. Είτε σε τσακίζουμε και διαμελίζεσαι και τελειώνεις ιστορικά στα οκτακόσια σου χρόνια, είτε μας εξολοθρεύεις μέχρις ενός γιατί κανείς μας δεν προτίθεται να κάνει πίσω! Οι αποφάσεις και τα ρίσκα δικά σου!».
    Γιατί κύριε Πρωθυπουργέ αποφύγατε μια παρόμοιου τύπου εθνικά υπερήφανη απάντηση στον εκτουρκισμένο Γενίτσαρο, ειδικά τώρα που επιβάλλεται ως ανάγκη επιτακτική, προικίζοντας ταυτόχρονα με αισθήματα εθνικής ανατάσεως και υψηλοφροσύνης το λαό που ηγείστε;
    Φυσικά εμείς θα πράξουμε τα οριζόμενα κατά το εθνικό χρέος· από σας ποια εφόδια ευψυχίας πήραμε;