Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019

“Φοράμε άρβυλα της εποχής του Βιετνάμ”! Στοιχεία φωτιά για τη “σύγχρονη μηχανή” του 1,5 εκ.ευρώ!


“Χαζεύοντας” τα όποια επιτεύγματα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, μικρά και μεγάλα, πολλές φορές έχουμε θέσει το ερώτημα: “Γιατί όχι κι εμείς”;  Την απάντηση μας τη δίνει το κείμενο που έφθασε στο militaire.gr και μας υπενθυμίζει την φαρσοκωμωδία με τα άρβυλα του Ελληνικού Στρατού! “Φοράμε άβυλα από τον…πόλεμο του Βιετνάμ”, μας γράφουν και εξηγούν με στοιχεία και επιχειρήματα γιατί. Αν δεν μπορούμε ούτε άρβυλα σύγχρονα να δώσουμε στο προσωπικό μας τι παραπάνω να περιμένουμε;

Στην υπόθεση έχει αναφερθεί το militaire.gr αλλά το κείμενο που μας έστειλαν είναι εξαιρετικά διαφωτιστικό. Πιστεύουμε  ότι η νέα ηγεσία του ΓΕΣ θα ασχοληθεί με το ζήτημα που αφορά στην καθημερινότητα του προσωπικού και θα δώσει απαντήσεις για το τι σκέφτεται να κάνει.
Το κείμενο που έφθασε στο Militaire.gr:
“Σε πρόσφατη αξιολόγηση των υφιστάμενων αρβυλών (που χορηγούνται σε όλα τα στελέχη και τους στρατιώτες) το προσωπικό που συμμετείχε στην αξιολόγηση ανέφερε ότι το υπόψη άρβυλο (κυρίως λόγω της ακατάλληλης σόλας του), είναι ακατάλληλο για οποιαδήποτε δραστηριότητα και υπεύθυνο για πρόκληση τραυματισμών (μεγάλος αριθμός στελεχών μάλιστα, δίνει λεφτά από την τσέπη του, για προμήθεια αρβυλών από το εμπόριο). Σημειώνεται ότι η κατασκευή του υπόψη αρβύλου κοστίζει στον Ελληνικό Στρατό πλέον των 6.000.000 €/έτος.
Από τα αποτελέσματα και παλιότερων αξιολογήσεων των αρβυλών και από τη μελέτη των αρβυλών στρατών προηγμένων κρατών, είχε προκύψει το συμπέρασμα ότι είναι επιτακτική η ανάγκη βελτίωσης της σόλας των αρβυλών [να αποτελείται από δύο στρώματα/πυκνότητες (για σημαντική μείωση του βάρους και ταυτόχρονη αύξηση ευκαμψίας και απορρόφησης κραδασμών).
Αυτό που προκαλεί βέβαια απορία είναι γιατί τα παραπάνω προβλήματα εξακολουθούν να υφίστανται στα παραγόμενα στο 700 ΣΕ άρβυλα, καθώς για την επίλυση τους αλλά και για τη σημαντική ποιοτική βελτίωση των αρβυλών, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΘΑ είχε διατάξει πριν αρκετά χρόνια να γίνει προμήθεια μηχανής τελευταίας τεχνολογίας (γερμανική μηχανή βουλκανισμού DESMA), προκειμένου οι Έλληνες στρατιώτες και το προσωπικό να φορούν άρβυλα νέας τεχνολογίας (με σόλα δύο στρωμάτων/πυκνοτήτων).
Η προμήθεια τελικά της παραπάνω νέας 24κέφαλης μηχανής DESMA πραγματοποιήθηκε, αλλά δυστυχώς φαίνεται ότι κάποιοι επενέβησαν στην τεχνική προδιαγραφή (για λόγους που εκτιμάται ότι πρέπει να ερευνηθούν) με την οποία έγινε η εν λόγω προμήθεια και τελικά η νέα μηχανή κατέληξε να κατασκευάζει ακριβώς το ίδιο άρβυλο (σε ότι αφορά τη σόλα) με πριν (η σχεδίαση του οποίου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αμερικάνικου που χρησιμοποιήθηκε στον …πόλεμο του Βιετνάμ). Με αυτόν τον τρόπο απωλέστηκε η ευκαιρία να χρησιμοποιήσει ο Ελληνικός Στρατός μία σύγχρονη μηχανή (για την προμήθεια της οποίας πλήρωσε 1.500.000 €) που θα ανέβαζε πολλά επίπεδα πάνω τα άρβυλα του (και τα οποία θα ήταν ελαφριά, εύκαμπτα, αντικραδασμικά κτλ.).
Σημειώνεται σε αυτό το σημείο ότι η προμήθεια της νέας μηχανής (24κέφαλη μηχανή DESMA) έγινε αποκλειστικά για την κατασκευή σύγχρονων αρβυλών (με σόλα δύο στρωμάτων/πυκνοτήτων) και όχι για λόγους αυξημένης παραγωγικής δυνατότητας (που πιθανόν να επικαλεστούν κάποιοι), καθώς η υπάρχουσα μηχανή (12κέφαλη μηχανή DESMA, η οποία μάλιστα συντηρήθηκε/εκσυγχρονίστηκε πλήρως την ίδια περίοδο που πραγματοποιήθηκε και η προμήθεια της νέας μηχανής, με κόστος μάλιστα γύρω στις 350.000 €) κάλυπτε και καλύπτει πλήρως το μέγιστο αριθμό αρβυλών που μπορούν να παραχθούν στα πρώτα στάδια κατασκευής του  αρβύλου πριν τον βουλκανισμό (κοπή – ραφή – μοντάρισμα) και τα οποία είναι 450 ζεύγη την ημέρα.
Για να διορθωθεί το «λάθος» και να υλοποιηθεί αναβάθμιση της νέας μηχανής DESMA, προκειμένου αυτή να μπορέσει (έστω και τώρα) να κατασκευάσει σύγχρονα άρβυλα όπως ήταν οι αρχικές της εργοστασιακές δυνατότητες προτάθηκε πρόσφατα η αναβάθμιση της από εξασφαλισμένα για αυτόν τον σκοπό κονδύλια, αλλά η πρόταση αυτή «πάγωσε»!
 Σημειώνεται ότι μέχρι και σήμερα, κανένας δεν έχει αντιληφθεί τι έγινε κατά τη σύνταξη της τεχνικής προδιαγραφής της παραπάνω μηχανής, που είχε σαν αποτέλεσμα η νέα μηχανή να μην έχει τη δυνατότητα να παράγει άρβυλα με σόλα δύο στρωμάτων/πυκνοτήτων για παραγωγή σύγχρονων αρβυλών. Είναι χαρακτηριστικό ότι υπάρχουν ακόμη δημοσιεύματα που αναρωτιούνται γιατί δεν έχει ενεργοποιηθεί ακόμα η νέα μηχανή… Δυστυχώς η καινούρια μηχανή δεν έχει τη δυνατότητα να κατασκευάζει σύγχρονα άρβυλα, επειδή το ίδιο το ΓΕΣ μέσω της τεχνικής προδιαγραφής του ουσιαστικά  ζήτησε η νέα μηχανή να μην έχει αυτή τη δυνατότητα (η προμηθεύτρια εταιρεία μάλιστα σε επίσημη αλληλογραφία της προς το ΓΕΣ, αναρωτιέται γιατί δεν δεχόμαστε τη τεχνογνωσία και τη βοήθεια της σε αυτό το θέμα) και τα στελέχη και οι στρατιώτες θα περιμένουν πολύ καιρό ακόμα για τις …. σύγχρονες αρβύλες”.
militaire