Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2019

Επιστολές από και προς την κ. Μισίου


Ἀγαπητὴ κα Μισίου,

Ἐμελέτησα τὰς ἀπόψεις σας περὶ Μακεδονίας καὶ τὴν προτροπήν σας νὰ μελετήσωμεν οἱ γαλλόφωνοι τὸ σύγγραμμα τοῦ γεωγράφου-γεωπολιτικοῦ Jacques Ancel.

Θὰ τὸ πράξω κάποια στιγμὴν εἰς τὸ μέλλον, πρὸς τὸ παρόν ὅμως παρακαλεῖσθε νὰ μοῦ ἐπιτρέψετε νὰ σᾶς παραθέσω δύο παραδείγματα ἐκ τῆς προσωπικής ἐμπειρίας μου εἰς τὸν γαλλικὸν τρόπον ἀποδώσεών τινων περί Ἑλλάδος.

Κατὰ τὴν ἄφιξίν μου ἐν Γαλλίᾳ (Στρασβοῦργον) τὴν 01.09.1995 οὐδεμίαν γαλλικὴν λέξιν ἐγνώριζα. Δεδομένου ὅτι ἐν Γαλλίᾳ ἐὰν δὲν ὁμιλῇς τὴν γαλλικὴν εἶσαι «νεκρός», ἐνεγράφην εἰς τὸ δημόσιον πανεπιστήμιον τῆς πόλεως πρὸς ἐκμάθησιν τῆς γλώσσης.


Τοῦ χρόνου ἐπελθόντος, ἠγόρασα ἕν μικρὸν βιβλίον τσέπης, γεγραμμένον γλώσσῃ γαλλικῇ, πρὸς ἐξάσκησίν μου. Τὸ σύγγραμμα ἀφεώρα τὴν πόλιν τῆς Θεσσαλονίκης μετὰ τὸν Α’παγκόσμιον πόλεμον. Εἰς τὴν 5ην μόλις σελίδαν ἠναγκάσθην νὰ ἐγκαταλείψω τὴν προσπάθειαν βελτιώσεως τῶν γνώσεών μου μέσου τοῦ συγκεκριμένου βιβλίου, διότι ὁ συγγραφεὺς ἀναφερόμενος εἰς τὸν πληθυσμὸν τῆς Θεσσαλονίκης κατ’ ἐκείνην τὴν περίδον, ἀνεῦρεν ὅλας τὰς ἐθνοτήτας πλὴν Ἑλλήνων. Κυριαρχοῦσα δὲ ἐθνότης! ἐχαρακτηρίζετο ἡ «ἑβραϊκὴ» ταυτίζων οὕτω τὴν θρησκείαν συγκεκριμένης ὁμάδος ἀνθρώπων μὲ ἐθνότηταν. Βεβαίως, προσφάτως τὸ Ἰσραὴλ αὐτοεχαρακτηρίσθη ὡς θρησκευτικὸν κράτος καὶ οὕτω τὸ ἐν λόγῳ σύγγραμμα ἦτο ἄκρως προφητικόν.

Τὰ ἐτη ἐναλάσσοντο καὶ κάποιαν στιγμὴν ἡ μικρή μου κόρη εὑρέθη, πάντοτε ἐν Γαλλίᾳ, ἐν τῷ κολλεγίῳ. Εἰς τὸ μάθημα τῆς ἱστορίας ἐδιδάχθη ὅτι: «ἡ Ἑλλὰς ηὔξησεν τὴν ἔκτασίν της καταλαμβάνοντας Τουρκικά ἐδάφη». Διὰ τὴν φράσιν αὐτὴν, ἀπεστάλη τὸ συγκεκριμένον σύγγραμμα, ὑπ’ ἐμοῦ καὶ ἑνὸς ἀνωτέρου Ἕλληνος δικαστικοῦ, τόσον εἰς τὴν πρεσβείαν τῆς Ἑλλάδος ἐν Παρισίοις ὅσον καὶ εἰς τὸ ὑπουργεῖον παιδείας τῆς Ἑλλάδος, μὲ αἴτημα νὰ γίνῃ ἐπίσημος διαμαρτυρία πρὸς διαγραφὴν τῆς συγκεκριμένης φράσεως ἐκ τῶν μαθητικῶν ἱστορικῶν συγγραμμάτων τῆς φίλης καὶ συμμάχου χώρας.

Ἔχουν παρέλθει περὶ τὰ 20 ἔτη καὶ ἀκόμη ἀναμένομεν ἀπάντησιν.
Δὲν προτίθεμαι νὰ ἐπιχειρηματολογήσω νὰ σᾶς πείσω νὰ ἀλλάξετε γνώμην περί Μακεδονίας πλὴν τὸ πνεῦμα του κειμένου σας μου φέρει εἰς τὸ προσκήνιον τῆς μνήμης τὸν μέγαν μὴ ἑλληνόφωνον, Ὀλλανδικῆς παιδείας, διδάσκαλον τῆς γλώσσης τῶν γιγάντων τῆς φιλοσοφίας, ὅστις μᾶς ἐδίδαξεν τὸν «ὀρθὸν τρόπον προφορᾶς τῆς γλώσσης μας» κατ’ ἐφαρμογὴν τῆς λαϊκῆς θυμοσοφίας: «ἔλα παπούλη μου νὰ σοῦ δείξω τὰ ἀμπελοχώραφά σου!».

Ἀγαπητὴ κα Μισίου,

Ζητωκραυγάστε γιὰ ὅσες Μακεδονίες θέλετε· ἐκείνης τῶν Ἑλλήνων, τῶν Βουλγάρων τῶν Σλαύων τῶν ὅποιων θέλετε. Ἐπιτρέψατέ μου ὅμως νὰ σᾶς ὑπενυθμίσω ὅτι οἱ Μακεδόνες ὠμίλουν τὴν Ἑλληνικὴν καὶ διδάσκαλος τοῦ ὑψίστου τῆς παγκοσμίου ἱστορίας Στρατηγοῦ, δι’ ὅ καὶ ὠνομάσθη «Μέγας» Ἀλέξανδρος δὲν ἦτο ὁ Ντοστογιέφσκι ἀλλὰ ὁ Ἀριστοτέλης τὴν ἀκαδημίαν τοῦ ὁποίου, καὶ ὄχι μόνον αὐτοῦ, ἔκλεισαν διὰ παντὸς οἱ αὐτοκράτορες τοῦ χριστιανικού Βυζαντίου.

Ζητωκραυγάστε γιὰ ὅσες Μακεδονίες θέλετε, πλὴν ἐπιτρέψατε εἰς ἡμᾶς τοὺς διατρίβοντας περὶ τὴν ἱστορίαν νὰ ζητωκραυγάζομεν διὰ τὴν μίαν καὶ μοναδικὴν Μακεδονίαν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, ὁ ὁποῖος ὠμίλει τὴν Ἑλληνικὴν, διέδωσεν τὸν ἑλληνικὸν πολιτισμὸν, τὴν θρησκείαν τῶν Ἑλλήνων καὶ κατέστησεν τὴν Ἑλλάδαν κυρίαρχον ἀνὰ τὸν γνωστὸν, εἰς τοὺς δυτικοὺς, κόσμον.

Ἐὰν τότε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος διέδωσεν τὸν Βουλγαρικὸν ἥ Σλαυικὸν πολιτισμόν, γλῶσσαν ἤθη καὶ ἔθιμα, ζητῶ τὴν κατάνόησί σας καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ὑποδείξετε τὰ συγγράμματα ἐκ τῶν ὁποίων ἀντλοῦνται αἱ γνώσεις περί Σλαύων, Βουλγάρων καὶ τὶς οἶδεν ποίας ἄλλης φιλῆς Μακεδόνων τῆς ἐποχῆς τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου.

Μετὰ τιμῆς
Ἰωάννης Καραδημητρόπουλος
ἀπόδημος καὶ ἀεὶ νοσταλγὸς τοῦ Ἕλληνος λόγου

_______________________________________________________________
Σχετική  αλληλογραφία:



Ἀγαπητὴ κα Μισίου,

Ζητωκραυγάστε γιὰ ὅσες Μακεδονίες θέλετε· ἐκείνης τῶν Ἑλλήνων, τῶν Βουλγάρων τῶν Σλαύων τῶν ὅποιων θέλετε. Ἐπιτρέψατέ μου ὅμως νὰ σᾶς ὑπενυθμίσω ὅτι οἱ Μακεδόνες ὠμίλουν τὴν Ἑλληνικὴν καὶ διδάσκαλος τοῦ ὑψίστου τῆς παγκοσμίου ἱστορίας Στρατηγοῦ, δι’ ὅ καὶ ὠνομάσθη «Μέγας» Ἀλέξανδρος δὲν ἦτο ὁ Ντοστογιέφσκι ἀλλὰ ὁ Ἀριστοτέλης τὴν ἀκαδημίαν τοῦ ὁποίου, καὶ ὄχι μόνον αὐτοῦ, ἔκλεισαν διὰ παντὸς οἱ αὐτοκράτορες τοῦ χριστιανικού Βυζαντίου.

Ζητωκραυγάστε γιὰ ὅσες Μακεδονίες θέλετε, πλὴν ἐπιτρέψατε εἰς ἡμᾶς τοὺς διατρίβοντας περὶ τὴν ἱστορίαν νὰ ζητωκραυγάζομεν διὰ τὴν μίαν καὶ μοναδικὴν Μακεδονίαν τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου, ὁ ὁποῖος ὠμίλει τὴν Ἑλληνικὴν, διέδωσεν τὸν ἑλληνικὸν πολιτισμὸν, τὴν θρησκείαν τῶν Ἑλλήνων καὶ κατέστησεν τὴν Ἑλλάδαν κυρίαρχον ἀνὰ τὸν γνωστὸν, εἰς τοὺς δυτικοὺς, κόσμον.

Ἐὰν τότε ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος διέδωσεν τὸν Βουλγαρικὸν ἥ Σλαυικὸν πολιτισμόν, γλῶσσαν ἤθη καὶ ἔθιμα, ζητῶ τὴν κατάνόησί σας καὶ σᾶς παρακαλῶ νὰ μοῦ ὑποδείξετε τὰ συγγράμματα ἐκ τῶν ὁποίων ἀντλοῦνται αἱ γνώσεις περί Σλαύων, Βουλγάρων καὶ τὶς οἶδεν ποίας ἄλλης φιλῆς Μακεδόνων τῆς ἐποχῆς τοῦ Μεγάλου Ἀλεξάνδρου.

Μετὰ τιμῆς
Ἰωάννης Καραδημητρόπουλος
ἀπόδημος καὶ ἀεὶ νοσταλγὸς τοῦ Ἕλληνος λόγου



Προς όλους εκείνους (τους μη ιστορικούς, γιατί οι ιστορικοί ξέρουν) που πιστεύουν και διακηρύττουν με πίστη ακράδαντη πως η Μακεδονία είναι μία και μόνο και είναι ελληνική -τελεία και παύλα, και που υποστηρίζουν πως πριν τον Τίτο και τους κομμουνιστές του δεν υπήρχε καν η έννοια μιας και πέραν των συνόρων μιας ευρύτερης γεωγραφικής ενότητας που ονομαζόταν «Μακεδονία», όχι δε μόνο κατά τη διεθνή κοινή αντίληψη και πρακτική αλλά και κατά το επίσημο ελληνικό κράτος, καταθέτω το παρακάτω ως μια συμβολή προς διόρθωση της λανθασμένης τους αυτής εντύπωσης. Γιατί το λεγόμενο πως: «η Μακεδονία είναι μία και είναι ελληνική» είναι στην πραγματικότητα μια καινοφανής -αναθεωρητική- πρόταση που κυρίευσε μέγα πλήθος συμπατριωτών μας και ξεπήδησε μετά το 1991. Και που είναι βασισμένη στην ιστορική άγνοια και τον δύσκολα κρυπτόμενο ή και μη συνειδητοποιούμενο σοβινιστικό φανατισμό πολλών εξ αυτών.

Ο Jacques Ancel, γεωγράφος και γεωπολιτικός επιστήμονας, υπήρξε καθηγητής του Ινστιτούτου Ανώτερων Διεθνών Σπουδών (Institut des Hautes Etudes Internationales, ΙΗΕΙ, των Παρισίων -σήμερα Τμήμα του Paris 2) και attache a l’Etat-major de l’Arme francaise d’Orient (*) στο βουλγαρικό μέτωπο. Είχε τότε την ευκαιρία να πάρει μια πρώτη εντύπωση από την περιοχή και τις διαμάχες σ’ αυτήν και περί αυτήν. Επανήλθε μετά το πέρας του Α’ ΠΠ, κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1920, και βέβαια πολύ πριν εμφανιστεί ο Τίτο στο προσκήνιο. Είχε δε κατά την διάρκειας τριών ετών δεύτερή του αυτή και καθαρά επιστημονική επίσκεψη/περιήγηση/εθνογραφική μελέτη την ευκαιρία να ταξιδέψει στον ευρύτερο χώρο της [«Μακεδονίας»;] συνεργαζόμενος μάλιστα με μιαν τότε στην ίδια περιοχή αποστολή της Κοινωνίας των Εθνών που σκοπό είχε να καταγράψει την κατάσταση από άποψη δημόσιας υγείας και παροχής σχετικών με αυτήν υπηρεσιών στις τρείς χώρες: Ελλάδα, Γιουγκοσλαβία και Βουλγαρία, όπου είχαν εγκατασταθεί τον καιρό εκείνο σε προσωρινά καταλύματα πολυάριθμοι προσφυγικοί πληθυσμοί και όπου η ελονοσία ενδημούσε και θέριζε.

Προϊόν της παραπάνω εμπεριστατωμένης μελέτης του Jacques Ancel ήταν η 352 σελίδων διατριβή του με τίτλο: «La Macedoine,  son evolution contemporaine»(*), που εκδόθηκε ως βιβλίο το 1930 από τις εκδόσεις Librairie Delagrave, Paris(*). Στο βιβλίο αυτό υπάρχει ένθετος χάρτης υπό κλίμακα 1: 700.000 της περιοχής των Βαλκανίων που κατονομάζεται ως «Macedoine»(*), τον οποίο και μεταφέρω στα συνημμένα. Στον χάρτη αυτόν υπάρχουν τα τότε και μέχρι σήμερα σταθερά βόρεια σύνορα της Ελλάδας και είναι φανερό πως ο γεωγραφικός χώρος της Μακεδονίας του χάρτη αυτού εκτείνεται πολύ βορειότερα των συνόρων μας αυτών. Άρα, η έννοια της ευρύτερης γεωγραφικής Μακεδονίας ήταν καθολικά αποδεκτή από παλιά, οπωσδήποτε πριν από τον Β’ ΠΠ, διαμορφωμένη μάλιστα στη συνείδηση των κατοίκων της περιοχής αυτής ακόμα και πριν τον διαμερισμό της με τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου.

Αν τώρα τυχόν νομίζετε πως οι απόψεις του Ancel και ο χάρτης του της Μακεδονίας ήταν πράγματα αιρετικά και μη αποδεκτά από την τότε επίσημη Ελλάδα, να σημειώσω πως στον πρόλογο του βιβλίου του ο J. Ancel ευχαριστεί για την συμπαράσταση και τη βοήθεια που του παρείχαν τις τρείς κυβερνήσεις Ελλάδας, Γιουγκοσλαβίας και Βουλγαρίας, προσωπικά δε τον «president Vniselos»(*) , τους «ΜΜ Domesticos et Petropoulos, directeur general et directeur-adjoint de la Colonisation en Macedoine (hellenique)»(*) , τον «Μ. Ernest Hebrard, architecte et reconstructeur de la ville de Salonique»(*), τον «M. Mavrogordato commissaire du Gouvernemant hellenique a la zone franche de Salonique»(*) και για την διάθεση και την παροχή άδειας δημοσίευσης εικόνων και φωτογραφιών που ευγενώς του διατέθηκαν τον «general Mazarakis, chef de l’Etat-major de l’Arme hellenique»(*).

(*) Ας μου συγχωρεθεί παρακαλώ η παράλειψη των επιστολισμάτων της γαλλικής γραφής.

Σ.Δ. 

Quoting "Pavlos N. Efthymiou" <pnefthy@for.auth.gr>

 Αγαπητή Κυρία Μισσίου, 

Σύμφωνα με τις υπεύθυνες γνώσεις πολύ σοβαρών ανθρώπων δεν υπάρχουν
τρείς Μακεδονίες, αλλά μόνον μία και Ελληνική, τουλάχιστον 3.700 ετών!

Η Νοτιο-Γιουγκοσλαβική χώρα Vardarska banovina άρχισε να ονομάζεται
ως ομόσπονδιακό υποτμήμα-κρατίδιο της ευρύτερης Γιουγκοσλαβίας ("μακεδονία"),
από το 1944, μετά από πιεστική απαίτηση και μακρόπνοα ύπουλα σχέδια
είς βάρος της Πατρίδας μας των γνωστών κομμουνστών Τίτο και Στάλιν,
που πάντα ονειρεύονταν την ελεύθερη έξοδο στο Αιγαίο και τη Μεσόγειο.

Το κρατίδιο που αναφέρεσθε είναι ένα μείγμα ή μωσαίκό Εθνοτήτων, τ.έ.
Ελληνες 10-12%, που δεν τους επιτρέπουν να απογραφούν ως Ελληνες,
Σερβοσλάβους 30-35% που ομιλούν μια κατά 97-99& βουλγαρική γλώσσα,
Αλβανούς 25-30% που ομιλούν την αλβανική ως επίσημη εθνική τους γλώσσα,
μάλιστα τώρα με νόμο αναγνωρισμένη. Και επιπλέον κάποιους Ρομά, Κοσοβάρους
και Βουλγάρους, πολλοί εκ των οποίων δηλώνουν δημοσίως και με περισσή
υπερηφάνεια, ότι είναι βουλγαρικής εθνότητας. ¨Εναν τέτοιον βούλγαρο,
μου έδωσαν ως διερμηνέα στην Βουλγαρία το 1981, όταν πήγα στην Σόφια
να υπογράψω μια Ελληνο-Βουλγαρική Συμφωνία Δασικών Ερευνών, με κάποιους
όρους του Ελλ. Υπ. Συντονισμού και του Ελλ. Υπ. Γεωργίας.
Αυτό έγινε με τα γερμανικά αυτού που υπερηφανευόταν για την γέννηση και
για τα σχολεία που πήγε σε Στρώμνιτσα και Περιχώρων, καθώς
με την συνεργασία ενός συναδέλφου Γενετιστή που είχε μεταπτυχ. σπουδές
στις ΗΠΑ και μιλούσε ωραία αγγλικά.

Λοιπόν εξηγείστε παρακαλώ πρώτα στην συνείδηση σας α)γιατί αυτό το πολυ-
εθνικό μωσαϊκό να πάρει το όνομα κράτους Β. Μακεδονία???
β) πως δικαιολογείτε την ισχυρή-βλακώδη τορπίλλη: μακεδονική (nationality)
   εθνικότητα, που την διαστρέφουν σε "ιθαγένεια" (=citizenship), καθώς
γ) και μακεδονική γλώσσα, που στην ευχή της Παναγίας, βρήκαν και
   βάφτισαν συλλήβδην τα βουλγαρικά+αλβανικά+ελληνικά(ντόπιων βλάχων και
   παλαιών ανταρτών(1946-49)+ρομά+κοσοβάρων κ.ά., κ.ά.

Με φιλικό και συναδελφικό πνεύμα, λέω σε όλους εσάς τους υπέρμαχους
των Πρεσπών:  αρχίστε να λέτε αλήθειες, πρώτα στη συνείδηση σας,
την οποία κανείς άνθρωπος δεν μπορεί να εξαπατήσει, εάν βέβαια θέλει
να χαμογελάει, να συνεννοείται με συνανθρώπους του και προπαντός να
κοιμάται καλά με  ήσυχη την συνείδηση του.
Και να θυμάστε, δεν είναι θέμα εθνικισμού ούτε ανοησίας, για όσους
θέλουν να προστατεύσουν την αληθινή, γνήσια και ιστορική ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Παύλος Ν. Ευθυμίου
Ομότ. καθηγητής ΑΠΘ

Παραθέτοντας από missioud@hist.auth.gr:


Αγαπητέ κ. Ευθυμίου,

Το σύνθημα «Ζήτω η Μακεδονία των Ελλήνων» το φωνάζω κι εγώ και όλοι όσοι είμαστε υπέρ της συμφωνίας των Πρεσπών,
και καλούμε όλους τους Έλληνες να το φωνάξουν.  Στα συλλαλητήρια όμως το σύνθημα που κυριάρχησε, ήταν άλλο: «η
Μακεδονία είναι μία και ελληνική». Πρόκειται για ένα σύνθημα που μας εκθέτει ως χώρα, γιατί υπονοεί διεκδίκηση
όλου του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας, ένα σύνθημα που μου επιτρέπει να χαρακτηρίσω όσους το υιοθετούν, ως εθνικιστές-ρατσιστές και με άγνοια της ιστορίας.
Αν ο κ. Κρις Σπύρου έχει ταυτίσει τα δύο συνθήματα, τότε τα έχει μπερδέψει, γι’ αυτό και είναι αντίθετος στη
συμφωνία των Πρεσπών: τα έχει μπερδέψει και δεν αντιλαμβάνεται ότι η συμφωνία υπερασπίζεται την ελληνικότητα
της Μακεδονία μας και γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο η συμφωνία επέβαλε  την αλλαγή του συντάγματος των γειτόνων μας,
ώστε να μην υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι το κράτος τους δεν έχει καμία σχέση με την ιστορία, τον πολιτισμό, την
εθνότητα και τη γλώσσα των αρχαίων Ελλήνων Μακεδόνων.
«Ζήτω η Μακεδονία των Ελλήνων»!

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς

Διονυσία Μισίου