Σάββατο, 28 Δεκεμβρίου 2019

Τους Νενέκους, τους Γούσηδες, τους Εφιάλτες και τους Πουρκουάδες τους φτύνει η Ιστορία και ξεβράζει τα κουφάρια τους όπως η θάλασσα.


Το έστειλε ο Ηλίας Ηλιόπουλος
Γιάννης Μανιός


Τα ελληνοτουρκικά και η ιστορία που δεν πρέπει να επαναλαμβάνεται…


Γράφει ο Κ.Ζιαζιάς Αντιστράτηγος ε.α

    Σεπτέμβριος 1938 , ο Τσάμπερλεν , ο Άγγλος πρωθυπουργός ,προσπαθεί απεγνωσμένα να διατηρήσει την Ειρήνη , με κατευναστικά κυρίως μέτρα ,χωρίς όμως αποτέλεσμα . Ο Άγγλος πρωθυπουργός καλεί τους Αρχηγούς των τριών ΚΛΑΔΩΝ και τους ερωτά για την κατάσταση των ΚΛΑΔΩΝ τους.
Πρωθυπουργός : Η Αεροπορία ειναι έτοιμη;

Σύνορα της καρδιάς, Γαλάζιες πατρίδες και Πράσινα άλογα…

Γράφει ο  Λεωνίδας Κουμάκης





Η Τουρκία συνυπάρχει στον πλανήτη με εκατοντάδες ακόμα χώρες και δεν μπορεί να συμπεριφέρεται μόνιμα σαν κακομαθημένο παιδί που απαιτεί την ικανοποίηση κάθε αξίωσης – όσο εξωφρενικά παράλογη και αν είναι.


Ζούμε σε μια εποχή που επανεμφανίζεται στην γειτονιά μας ένας επικίνδυνος Χιτλερίσκος «παλιάς κοπής» ο οποίος ονειρεύεται την επανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας κατά τα πρότυπα του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή (1494-1566).

Το "Ελσίνκι" 20 χρόνια μετά – Η πλύση εγκεφάλου και η "διπλωματία των σεισμών"



Βασικό προαπαιτούμενο για την εφαρμογή της νέας στρατηγικής που είχε τότε υιοθετήσει η κυβέρνηση Σημίτη και παρέμεινε γνωστή ως στρατηγική "Ελσίνκι", ήταν να γίνει αποδεκτή, ή έστω ανεκτή από τον ελληνικό λαό. Ήταν προφανές ότι η κοινή γνώμη ήταν αντίθετη στην ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ αλλά και σε οποιαδήποτε φιλική στάση, εάν δεν υπήρχε άμεση ανταπόδοση από την άλλη πλευρά του Αιγαίου.

Κατά την αντίληψη του τότε Έλληνα πρωθυπουργού και του επιτελείου του, η ελληνική κοινή γνώμη χαρακτηριζόταν από έντονο εθνοκεντρισμό που ξεκινούσε από καχυποψία και άρνηση οποιασδήποτε προσεγγίσεως με την Τουρκία και έφθανε στα όρια εθνικιστικών φαντασιώσεων. Το συμπέρασμα ήταν ότι η κοινή γνώμη έπρεπε να «προετοιμασθεί», να διαπαιδαγωγηθεί εκ νέου και να πάψει να αντιμετωπίζει την Τουρκία ως επεκτατική δύναμη και "φυσικό εχθρό" του Ελληνισμού.

Γιατί η Χάγη είναι πρόσχημα κι όχι ασφαλές "καταφύγιο" - Μία ξεχασμένη συζήτηση



Λυγερός Σταύρος
Το γεγονός ότι σύσσωμο σχεδόν τον ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει αναγάγει σε μονόδρομο την παραπομπή στη Χάγη είναι εξόχως αποκαλυπτικό του κλίματος που επικρατεί στις εγχώριες ελίτ. Εάν, μάλιστα, κάποιος διαβάσει-ακούσει τις σχετικές δηλώσεις Ελλήνων πολιτικών, δημοσιογράφων και ακαδημαϊκών θα νομίσει ότι η Άγκυρα έχει προτείνει την παραπομπή και η Αθήνα συζητάει εάν θα την αποδεχθεί ή όχι!

Το μέλλον των Ελληνοτουρκικών Σχέσεων: Μια αριστουργηματική ανάλυση του Άγγελου Συρίγου

.


Ο καθηγητής Άγγελος Συρίγος θεωρείται, σήμερα, ο κορυφαίος αναλυτής των Ελληνοτουρκικών σχέσεων. Έτσι διαβάζοντας το τελευταίο άρθρο του στην ιστοσελίδα του, αποφάσισα να το αναδημοσιεύσω στην ιστοσελίδα του δημοσιογράφου Μιχάλη Ιγνατίου για να του δοθεί επιπρόσθετη δημοσιότητα.
Τί θα πάμε στη Χάγη;
Η επίλυση των ελληνοτουρκικών σχέσεων διά της προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης προβάλλει ως η μόνη ρεαλιστική λύση στον ελληνικό δημόσιο λόγο. Υπάρχει όμως ένα σοβαρό πρόβλημα. Η Τουρκία έχει θέσει κατά καιρούς μία πλειάδα θεμάτων τα οποία παρατίθενται χρονολογικά: