Κυριακή, 12 Απριλίου 2020

Τά ἐπίκαιρα προβλήματα ὑψηλοῦ κινδύνου στήν Ἑλλάδα

                 

Βομβαρδίζεται ὁ κόσμος ἀπό τά μέσα ἐνημέρωσης μονοθεματικά. Μόνον ὁ κορωνοϊός μᾶς ἀπασχολεῖ καί τίποτε ἄλλο. Ἀκόμη καί ἀθλητικές ἱστοσελίδες ἀναφέρονται κατά 80% στόν ἰό. Εἶναι πράγματι τό μόνο πρόβλημα πού πρέπει νά μᾶς ἀπασχολεῖ; Τί γίνεται μέ τό μεταναστευτικό καί τήν τουρκική ἐπιθετικότητα; Ἀς τά πάρουμε ὅμως μέ τήν σειρά:


α) Ὁ κορωνοϊός. Ἡ πανδημία αὐτή πού ἔχει ἀλλάξει τήν ζωή μας, ἔχει ἐπιπτώσεις σέ δύο τομεῖς. Τήν ὑγεία καί την οἰκονομία. Πολλοί θά ἀσθενήσουμε καί κάποιοι ἀπό ἐμᾶς θά φύγουμε ἀπό την ζωή. Μπορεῖ νά εἶναι ὁ διπλάσιος ἤ ὁ τριπλάσιος ἀριθμός ἀπό τήν ἐποχική γρίππη. Μά καί παραπάνω νά εἶναι, σύντομα θά περάσει. Ἡ ἐπίπτωση στήν οἰκονομία εἶναι καταστροφική εἰδικῶς γιά τήν Ἑλλάδα, γιατί ἀφ’ ἑνός βασιζόμαστε στόν τουρισμό, καί ἀφ’ ἑτέρου. καί πρό πανδημίας ἡ οἰκονομία μας δέν εἶχε ἀνακάμψει. Ἐπειδή ὅμως ἀφορᾶ σχεδόν ὅλες τίς χώρες, ἐλπίζουμε ὅ,τι θά βρεθεῖ διεθνής λύση. Ἄλλωστε τά οἰκονομικά κάποτε ἀποκαθίστανται, τυχόν ἐθνικές ἀπώλειες ἴσως ποτέ ἤ σχεδόν ποτέ.
Συμπέρασμα: Αὐτό τό πρόβλημα κάποια στιγμή θά λήξει. 
Στήν ἀντιμετώπιση αὐτοῦ τοῦ θέματος ἡ κυβέρνηση παίρνει πολύ καλό βαθμό. Ἀντιθέτως ἡ Ἐκκλησία(κλῆρος καί λαός), εἶναι δέν εἶναι καθόλου ἰκανοποιημένοι ἀπό τόν χειρισμό τοῦ προβλήματος ἀπό τήν Ἱ. Σύνοδο. Θά ἔπρεπε ἀνυπερθέτως νά τελεῖται Θ. Λειτουργία σέ ὅλους τούς Ναούς, ἔστω μέ μέτρα προφύλαξης πού ἰσχύουν στίς λαϊκές ἀγορές.

β) Ἡ τουρκική ἀπειλή. Εἶναι λάθος νά ἀναφερόμαστε καί νά ἐξορκίζουμε τόν Ἐρντογάν. Οἱ Τοῦρκοι διαχρονικῶς ἔχουν μακρο-μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς καί ἐφαρμόζουν τά προγράμματά τους, ἀνεξαρτήτως ποιοί εἶναι ἐπί κεφαλῆς. Ὅσα δέ προαναγγέλλουν βλέπουμε ὅ,τι τά ἐπιχειροῦν. Στήν περίπτωσή μας, διεκδικοῦν τό μισό Αἰγαῖο, ὁλόκληρη τήν Κύπρο, τήν Θράκη καί μέρος τῆς Κρήτης. Εἶναι δέ σίγουρο ὅ,τι θά ἔχουμε θερμότατα ἐπεισόδια. Τό χειρότερο εἶναι ὅ,τι οἱ μεγάλες δυνάμεις τούς ὑποστηρίζουν καί μᾶς ὑποχρεώνουν σέ διαπραγματεύσεις, ἀπό τίς ὁποῖες θά δώσουμε κάτι καί ἀργότερα θά ἐπανέλθουν νά δώσουμε καί κάτι ἀκόμα καί οἱ ἀπαιτήσεις δέν σταματοῦν, παρά ὅταν, ὅπως εἶπε ὁ Ντεμιρέλ «θέλω νά πιῶ καφέ στήν Ἀκρόπολη»(δηλαδή ὡς κατακτητής).
Συμπέρασμα: Ἀπειλεῖται ἡ ἐθνική μας κυριαρχία καί ἐναπόκειται στήν ψυχή μας καί στούς ἡγέτες μας, νά ἀντισταθοῦμε μέ νέα «ΟΧΙ». 

γ) Τό μεταναστευτικό. Πρωτίστως ἄς ξεκαθαρίσουμε τούς ὁρισμούς. Βάσει τῆς Σύμβασης τοῦ ΟΗΕ, ἡ ὁποία ὑπογράφηκε τὸν Ἰούλιο τοῦ 1951, Πρόσφυγες θεωροῦνται οἱ διωκόμενοι ἀπὸ ἕνα κράτος λόγῳ πολιτικῶν, φυλετικῶν, θρησκευτικῶν, κ.ἄ. πεποιθήσεων, κινδυνευόντων λόγῳ ἐμπολέμου καταστάσεως κ.τ.λ., καὶ καταφεύγουν γιὰ προστασία σὲ ἄλλο κράτος. Ἡ πρώτη χώρα ὑποδοχῆς εἶναι αὐτὴ ποὺ θὰ πᾶνε ἀπ' εὐθείας. Εἴτε γειτονικὴ δηλαδή, πεζῆ ἢ ὁδικῶς, εἴτε μὴ γειτονική, ἀλλὰ μὲ ἄμεση μετάβαση (πλοῖο, ἀεροπλάνο, κ.ἄ.). Ἐὰν φύγουν ἀπὸ αὐτὸ τὸ κράτος καὶ πᾶνε σὲ ἕνα ἄλλο, παύουν νά  ἔχουν τὴν ἰδιότητα καὶ τὰ δικαιώματα τοῦ πρόσφυγα, καί εἶναι πλέον μετανάστες. (Ἀκόμα δηλαδὴ καὶ οἱ Σύροι ποὺ ἔρχονται μέσῳ Τουρκίας στὴν χώρα μας, δὲν εἶναι πρόσφυγες ἀλλὰ μετανάστες). Ἐὰν στὴν δεύτερη χώρα μποῦν κατόπιν προσκλήσεως ἢ αἰτήσεως σὲ προξενεῖο ἢ παρόμοιο τρόπο εἶναι νόμιμοι μετανάστες(ὅπως οἱ Ἕλληνες μεταπολεμικά). Ἄν πᾶνε αὐθαίρετα τότε εἶναι παράνομοι μετανάστες. Ὁ χαρακτηρισμός «παράτυπος» εἶναι ἀδόκιμος. Ἄν μποῦν κρυφὰ τότε εἶναι λαθρομετανάστες. Ἄν προσπαθήσουν νὰ μποῦν μὲ τὴ βία, τότε εἶναι εἰσβολεῖς. Ἐπίσης εἰσβολὴ εἶναι ἂν προσπαθήσουν νὰ μποῦν μαζικά.
Οἱ μουσουλμάνοι δέν ἐνσωματώνονται ποτέ σέ ἀλόθρησκη χώρα. Ὅπως βλέπουμε σέ Γαλλία, Γερμανία, Βρετανία, Σουηδία, κ.ἄ., ἀκόμα καί ἡ τέταρτη γενεά εἶναι φανατικότεροι ἰσλαμιστές ἀπό τούς παππούδες τους. Ἀπαιτοῦν ἀπό τίς χώρες πού τούς φιλοξενοῦν νά ἰσχύει ἡ Σαρία, δηλαδή οἱ δικοί τους θρησκευτικοί νόμοι, θεωρῶντας ὅ,τι τό δικαιικό τους σύστημα ὑπερτερεῖ τοῦ κρατικοῦ. Τό δέ Ἰσλάμ δέν εἶναι ἁπλῶς μία θρησκεία. Εἶναι πολιτικό σύστημα, νομικό, στρατιωτικό, οἰκογενειακῶν κανόνων, κοινωνικῶν, καί γενικῶς τρόπος ζωῆς, πού σέ ὅλες του τίς ἐκφάνσεις καθορίζεται ἀπό τό Κοράνι. Αὐτό λοιπόν τὸ Κοράνι τούς διδάσκει καί προτρέπει νά μεταναστεύουν σέ κράτη «ἀπίστων»(μη μουσουλμάνων) καί ὅταν μέ τήν μεγάλη τους τεκνογονία φθάσουν σέ κατάλληλο πληθυσμό, νά ἐπιβάλλουν τό Ἰσλάμ καί τή Σαρία στό φιλόξενον κράτος.  
Οἱ μετανὰστες παράλληλα εἶναι τεράστια οἰκονομική πληγή γιά τό ἑλληνικό κράτος, ἐξασθενοῦν τήν δημόσια ἀσφάλεια, τήν ἐθνική ἄμυνα, τήν ὑγεία κ.ἄ. Οἱ ἔνοπλες δυνάμεις ἀντί νά ἐπικεντρώνονται στόν κύριο σκοπό τους, ἀναλώνονται στήν ὑπηρεσία των. Καί ἐννοεῖται ὅ,τι σέ περίπτωση συρράξεως μέ τήν Τουρκία θά λειτουργήσουν ὡς 5η φάλαγγα, καί θά εἶναι ἐνεξέλεγκτοι.
Στόν πρόσφατο ὑβριδικό πόλεμο στόν Ἔβρο, ὁ Θεός μᾶς φύλαξε καί δέν εἴχαμε κάποια κυβέρνηση δικαιωματιστῶν καί δῆθεν ἀνθρωπιστῶν(μέ τό ἀζημίωτο). Θά εἶχαν εἰσβάλει κάποιες ἑκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνων, θά ἔπαιρναν τό μήνυμα οἱ ὑπόλοιποι καί θέμα χρόνου ἦταν, νά ἔλθουν πλέον κάποια ἑκατομμύρια ἀπό αὐτούς. Οἱ γειτονικές μας χῶρες θά σφράγιζαν τά σύνορά τους καί ἔτσι θά ἔμεναν ὅλοι ἐδῶ. Θά ἐπεβάλετο ἡ σαρία καί θά μετατραπόμασταν κανονικά σέ μουσουλμανικό κράτος, δίχως νά πέσει οὔτε μία σφαῖρα. Ὁ Πρωθυπουργός τῆς Τουρκίας στήν δεκαετία τοῦ ’80 Τουργκούτ Ὀζάλ εἶχε δηλώσει: «Δέν χρειάζεται νά κάνουμε πόλεμο μέ τούς Ἕλληνες. Ἀρκεῖ νά τούς στείλουμε μερικά ἑκατομμύρια μουσουλμάνους ἀπό τήν ἐδῶ μεριά καί νά τελειώνουνε μέ αὐτούς».
Συμπέρασμα: Ἡ μεταναστευτική ἀπειλή εἶναι μεγαλύτερη ἀκόμη καί ἀπό τόν ἄμεσο ὁρατό ἐχθρό. 
Στήν διαχείρηση τῆς ἀπόπειρας εἰσβολῆς στόν Ἔβρο, ἡ κυβέρνηση πῆρε ἄριστα. Εὐτυχῶς ὁ Κυρ. Μητσοτάκης ἔκανε στροφή 180° γιατί στίς 4/10/19 εἶχε δηλώσει μεταξύ ἄλλων στήν Βουλή: «…Μέ αὐτήν τήν κυβέρνηση δέν ὑπάρχει καμμιά περίπτωση νά ἐφαρμοστεῖ πολιτική μέ φράχτες καί τείχη… Δέν φοβᾶμαι τό μπόλιασμα τῆς κοινωνίας μας μέ τούς μετανάστες. Μακριά ἀπό ἐμάς ὁποιαδήποτε ξενοφοβία ἤ ὁποιοσδήποτε ρατσισμός. Εἶμαι ὑπερήφανος ὅταν πηγαίνω σέ παρελάσεις καί βλέπω μιά κοινωνία ἡ ὁποῖα μετατρέπεται σέ πολυπολιτισμική σιγά-σιγά. Δέν ἀμφισβητεῖται ἡ ἐθνική μας ἀκεραιότητα μέ αύτόν τόν τρόπο»! Ὅμως ὁ λαός λέει: «το θαῦμα τρεῖς μέρες διαρκεῖ». Παρατηροῦμε: 1) Ἡ κυβέρνηση ἀποδέχτηκε νά γίνει τόπος προορισμοῦ ὅσων μεταναστῶν καί προσφύγων περισυλλέγουν τά εὐρωπαϊκά πλοῖα, τά οποῖα θά περιπολοῦν μεταξύ Λιβύης – Ἰταλίας καί Ἑλλάδος, σέ δομές στά Χανιά καί στό Ἠράκλειο. 2) Θά ἔπρεπε ὁπωσδήποτε νά παραταθεῖ ἐπ’ ἀόριστον ἡ ἀναστολή ὑποβολῆς ἀσύλου, ἡ ὁποῖα ἔληγε στίς 31 Μαρτίου. Πρᾶγμα πού δέν ἔγινε, καί ἐπανερχόμαστε στό δόγμα «μπᾶτε σκύλοι ἀλέστε». 3) Ἐνῶ ἡ κυβέρνηση εἶχε δηλώσει ὅ,τι οἱ μετανάστες θά ἐπαναπατρίζονταν, δέν εἴδαμε τίποτα. Ἀντιθέτως ἡ Εὐρωπαία ἐπίτροπος Ἐσωτερικών Ὑποθέσεων, Ἴλβα Γιόχανσον δήλωσε ὅ,τι ἡ Ἑλλάδα δεσμεύτηκε νά δεχτεῖ αἰτήσεις χορήγησης ἀσύλου, γιά τούς μετανάστες πού εἰσέβαλαν ἀκόμα καί τόν Μάρτιο!!!
 Ἀπογοήτευση. Βαίνουμε πρός ἐθνική καταστροφή. Εἶναι ἕνα καθαρά ἐθνικό πρόβλημα, γιατί ἀπεδείχθει ὅ,τι κάθε χώρα κυττάει τό συμφέρον της καί μόνον. Τά μηνύματα μέ χαρτιά καί δηλώσεις δέν ἔχουν ἀξία. Πρέπει νά εἶναι ἔμπρακτα. Οἱ παραπάνω ἐνέργειες εἶναι στήν οὐσία ἐπίσημη πρόσκληση στούς ἀπανταχοῦ ὑποψήφιους. 
Ἄρα καταλήγουμε ὅ,τι τό σοβαρότερο πρόβλημα εἶναι τό μεταναστευτικό, ἀμέσως μετά ἡ τουρκική ἀπειλή καί τρίτο ἡ πανδημία. Σέ τί ἐνέργειες πρέπει νά προβοῦμε:
α) Ἰσχυρή θωράκιση τῶν χερσαίων συνόρων, εἰ δυνατόν καί μέ ναρκοθετήσεις. Ὁ σχεδιασμός νά εἶναι διττός. Καί γιά μαζική εἰσβολή μεγάλου πλήθους μεταναστῶν, ἀλλά καί γιά ἐνδεχόμενη εἰσβολή στρατευμάτων.
β) Σκληρή φύλαξη τῶν θαλασσίων συνόρων, μέ σκοπό ὄχι τήν διαχείρηση, ἀλλά τήν ἀποτροπή μεταναστῶν.
γ) Ὅσοι ἔχουν εἰσέλθει ἤ τυχόν καταφέρουν καί μποῦν, νά μεταφερθοῦν σέ ἀκατοίκητα νησιά. Σέ ἀπομονωμένα κέντρα καταγραφῆς, ταυτοποίησης, ἰατρικής ἐξέτασης καί ἄμεσης ἀπέλασης. Ἡ πλήρης ἐφαρμογή τοῦ μέτρου αὐτοῦ, εἶναι βέβαιο πώς θά ἀποτελέσει καταλυτικό, ἀποτρεπτικό μέσο.
δ) Στήν ἴδια κατηγορία νά περιληφθοῦν καί ὅσοι κυκλοφοροῦν παρανόμως ἀνά τήν Ἑλλάδα. Ἀκόμη καί ὅσοι ἔχουν πολιτογραφηθεῖ νά ἐλεχθοῦν ἄν εἶναι πράγματι νόμιμοι ἤ πῆραν χαρτιά παράτυπα.
ε) Ἄμεση ἀνακήρυξη ὑφαλοκρηπίδας καί ΑΟΖ. 
Μήν πεῖ κανείς ὅ,τι τά προτεινόμενα μέτρα εἶναι σέ σύγκρουση μέ διεθνεῖς συνθήκες, γιατί ἔχουμε ἀπόφαση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου Δικαιωμάτων στίς 13 Φεβρουαρίου 2020, πού ἀποδέχεται μαζικές ἐπαναπροωθήσεις μεταναστῶν χωρίς τήν ἐξατομικευμένη ἐξέταση τῶν φακέλων τους, ὅταν αὐτοί εἰσήλθαν παράνομα στήν ἐπικράτεια τῆς χώρας πού διέταξε τήν ἀπομάκρυνσή τους.
Συγκεκριμένα τό Δικαστήριο τοῦ Στρασβούργου, ὑπό εὐρεία σύνθεση μέ πρόεδρο τόν Ἕλληνα Λίνο-Αλέξανδρο Σισιλιάνο, δικαίωσε τήν Ἰσπανία ἡ ὁποῖα ἀποφάσισε ὁμαδική ἐπιστροφή στό Μαρόκο περίπου 75 πολιτῶν τρίτων χωρῶν -προσφύγων καί μεταναστῶν- οἱ οποῖοι ἐπιχείρησαν νά εἰσέλθουν παράνομα στήν ἐπικράτεια της. Ἡ ἐνέργεια τῶν ἰσπανικῶν ἀρχῶν κατά τήν κρίση τοῦ Δικαστηρίου, δέν παραβιάζει τήν Εὐρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων τοῦ Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), εἰδικά τό άρθρο 4 τοῦ τετάρτου Πρωτοκόλλου πού ἀπαγορεύει τίς μαζικές ἀπελάσεις. Στό σκεπτικό τῆς σπάνιας ἀπόφασης πού ἔλαβε ὁμόφωνα τό ΕΔΔΑ, ἀναφέρεται ὅ,τι οἱ ἴδιοι οἱ μετανάστες ἔθεσαν τόν ἑαυτό τους σέ «παράνομη κατάσταση» ἀποφασίζοντας νά εἰσέλθουν στά σύνορα τῆς Ἰσπανίας ὄχι ἀπό ἐξουσιοδοτημένο σημεῖο εισόδου ἀλλά παράνομα.
Ἀλλά καί ἄν αὐτά πού προτείνουμε, δέν ἦταν σύμφωνα μέ τούς διεθνεῖς κανόνες, ὅταν τίθεται θέμα ἐθνικῆς ἀσφάλειας καί ἐθνικῆς ἄμυνας, ἔχουμε κάθε δικαίωμα νά ἀγνοήσουμε τίς Διεθνεῖς Συνθῆκες. Άλλωστε καί ἡ Ἰσπανία πρῶτα ἐνήργησε πρός τό ἐθνικό της συμφέρον καί κατόπιν δικαιώθηκε. Κάτι ἀνάλογο στόν οἰκονομικό τομέα εἴχαμε τό 1936, πού ἀναστείλαμε τίς διεθνεῖς οἰκονομικές μας ὑποχρεώσεις, λόγω ὑψίστων ἐθνικῶν ἀναγκῶν καί στή συνέχεια τά δικαστήρια μᾶς δικαίωσαν.
Ἀνησυχοῦμε λοιπόν ὅ,τι ἡ ὑπερβολή τῶν ΜΜΕ στό θέμα τοῦ κορωνοϊοῦ, προκαλεῖ φόβο στόν κόσμο, ὁ φόβος φέρνει πανικό, καί κατάθλιψη, μέ ἀποτέλεσμα νά ἀμβλύνονται οἱ ἀντιστάσεις σέ μέτρα πού δέν θά περνοῦσαν ὑπό κανονικές συνθῆκες. Πληθαίνουν οἱ ἐπίσημες φωνές οἱ ὁποῖες ἀναφέρονται σέ παγκόσμια διακυβέρνηση. Οἱ ὑποψίες μας ταξιδεύουν γιατί παγκόσμια διακυβέρνηση σημαίνει παγκόσμια δικτατορία. 
Δέν γνωρίζουμε τί μᾶς ἐτοιμάζουν, γι’ αὐτό γρηγορεῖτε. 
 Υ.Γ. Μήν ὀνομάζετε «Σκόπια» τό βορεινό μας κράτος. Ἡ προδοτική συμφωνία τῶν Πρεσπῶν δεσμεύει μόνον τίς κρατικές ὑπηρεσίες. Ὁ λαός ἀλλά καί τά μέσα ἐνημέρωσης, μποροῦμε κάλλιστα νά τά ἀποκαλοῦμε «ψευδομακεδονία».  
Χάρης Δημοῦτσος Δημοσιογράφος  

Διαχειριστής τῆς ἱστοσελίδας(site) dekeleianews.gr