Τετάρτη, 13 Μαΐου 2020

Επιθετική δράση της Τουρκίας

Παῦλο,

Κατάλληλος στιγμὴ νὰ σοῦ ἀποκαλύψω μίαν ἄλλην πλευρὰν τοῦ θυμικοῦ μου.

Διαφωνῶ ἐν πάσει δυνάμει μὲ ἀποδιδομένους εἰς κάθε Ἐρντογὰν καὶ κάθε Τουρκίαν χαρακτηρισμοὺς τῆς μορφῆς «βρώμικο (καὶ κατὰ μπαμπινιώτη βρόμικο) παχνίδι τῆς Τουρκίας», «…μᾶς στέλνει μολυσμένους λαθρομετανάστας…» καὶ τὰ συναφὴ.


Ἄς ἔλθουμε ἐμεῖς ποὺ ἀγαπᾶμε τὴν πατρίδα καὶ ὀνειρευόμεθα αὐτὸ ποὺ ἔσηυσεν ὁ Μπενίζ Ἐλόν, τὴν Πράγματι Μεγάλη Ἑλλάδα, καὶ ἄς ἀναλογισθῶμεν τὶ θὰ ἐλέγαμεν ἐὰν κάποιος ἡγέτης μας ἔπραττεν κατὰ τῆς Τουρκίας τὰ ὅμοια, πλὴν ἐνεργοῦσα ἐπιθετικῶς ἡ Ἑλλὰς καὶ κραυγάζουσα ὡς Μανιάτα (Μανιάτισσα) μοιρολογίστρα ἡ Τουρκία ἔλεγεν….«βρώμικο παχνίδι τῆς Ἑλλάδος εἰς βάρος Τουρκίας», «…μᾶς στέλνει μολυσμένους λαθρομετανάστας…», «…νέαι παραβιάσεις καὶ προκλήσεις τῶν Ἑλληνων πιλότων καὶ τῆς ἀκτοφυλακῆς…», «…Ἑλληνικὰ μαχητικὰ παρενόχλησαν τὸ ἐλικόπτερον εἰς τὸ ὁποῖον ἐπέβαινε ἡ πολιτικὴ καὶ στρατιωτικὴ ἡγεσία τοῦ Υ.ΕΘ.Α τῆς Τουρκίας» κ.ο.κ.!!!!!!!

Ἐμεῖς τὶ θὰ λέγαμε γιὰ τὴν ἡγεσίαν μας καὶ τὶ λέγαμε ἐπὶ τόσα ἔτη διὰ τὴν «εἰς τὰ τέσσαρα στάσιν τῶν ἡγεσιῶν μας;»

Ὁ Ἐρντογὰν (γενίτσαρος), ὡς Τοῦρκος ἡγέτης, πράττει ὅ,τι θεωρεῖ καλλίτερον διὰ  τὴν χώραν τὴν ὁποίαν θεωρεῖ πατρίδα του. Αὐτὸ εἶναι τὸ θέμα μας ἤ ὅτι ἡ Ἑλλὰς διὰ τῆς διαγωγῆς της ἐπέτρεψεν εἰς τὴν Τουρκίαν νὰ ἔχῃ σήμερον τὴν δυνατότητα αὐτῆς τῆς συμπεριφορᾶς;

Καλῶς πράττει ἡ Τουρκία καὶ στρέφεται καὶ προκαλεῖ ὅποιον θεωρεῖ ἐμπόδιον εἰς τὸν δρόμον της.
Κακῶς πράττει ἡ Ἑλλὰς ἡ ὁποία μοιρολογεῖ τὴν ἀθλιότηταν εἰς τὴν ὁποίαν οἰκιοθελῶς ἔχει περιέλθει μὲ συνέπειαν νὰ πιστεύῃ ἡ Τουρκία ὅτι εἶναι εὔκολον τὸ παίγνιον εἰς τὸ ὁποῖον ἔχει ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν ἐπιδοθεῖ.

Δὲν ἐνθυμοῦμαι ΜΙΑΝ, ΟΥΔΕ ΜΙΑΝ περίπτωσιν κατὰ τὴν ὁποίαν, ὡς ἐπιτελὴς τοῦ ΓΕΕΘΑ, ἤθελον νὰ προτείνω μίαν ἐνέργειαν, προσπάθειαν ἐξοπλισμοῦ ἤ ὁ,τιδήποτε θὰ ἐνίσχυε τὴν μαχητικὴν δυνατότηταν τῆς Ἑλλάδος καὶ νὰ ἤμουν ὑποχρεωμένος νὰ γράψω στὸ ΦΕΚ (Φύλλον Εισηγήσεως Ενημερώσεως) κάπου ἐμβολίμως «…καὶ ἡ Τουρκία πράττει ὁμοίως…». Εἴμεθα, ἐπὶ ἔτη, οἰκιοθελῶς οὐραγοὶ τῆς Τουρκίας. Γνωρίζω ἐκ τῆς τριβῆς μου εἰς τὰ ἐθνικὰ θέματα μέσω ΝΑΤΟ, ὅτι εἴμεθα πανέξυπνοι βλάκες! Θὰ μοῦ πεῖς σχῆμα ὀξύμωρον! Δὲν θὰ διαφωνήσω, ὅμως ὡς Ἕλλην ἔχω κουρασθεῖ νὰ ἀκούω κραυγὰς ὡς αἱ ἀνωτέρω. Ὅταν ἠδυνάμεθα ἐδημιουργήσαμεν αὐτοκρατορίας. Σήμερον, ὡς ἀδύναμοι, ψάχνομεν διὰ προστάτας καὶ εἰς τὴν ἀλήστου μνήμης φρᾶσιν τῶν ἡγετῶν μας «δὲν διεκδικοῦμε τίποτα ἀπὸ κανέναν». Πάει ἡ Βόρειος Ἤπειρος, πάει ἡ Ῥωμυλία, πάει ἡ Κύπρος, παραδώσαμε μὲ ὑπογραφὴν τῆς Ἑλλάδος τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας καὶ ἔχουμε πολλὰ ἀκόμη νὰ δώσουμε μέχρι νὰ φθάσωμεν «…κάτω ἀπὸ τὸν Ἔλυμπον…». Ἐὰν οὕτω ἐσκέπτετο ὁ μοναδικὸς ἐθνάρχης τοῦ γένους, ὁ Γέρος τοῦ Μωριὰ, σήμερον θὰ ὁμιλοῦσαν ἅπαντες οἱ Ἕλληνες, ὅσοι ἤθελον ἀπομείνει ἐκ τῆς μαχαίρας τῶν γενιτσάρων, τὴν τουρκικὴν γλῶσσαν· ἄς μὴν ξεχνᾶμαι ὅτι ὁ Μωάμεθ δὲν εἶχεν τουρκάλα μητέρα, ὁ δὲ στρατηγὸς του καὶ πορθητὴς τῆς πόλεως ἦτο Ἕλλην ἑλληνότατος!

Γνωρίζω καὶ ἔχω βιώσει θέματα τὰ ὁπαία δὲν γράφονται καὶ τὰ ὁποία συντείνουν εἰς ἕνα μόνον συμπέρασμα· ΦΤΑΙΜΕ!

Ἡ μοναδικὴ ἀντίστασις μέχρι σήμερον ἦτο ἡ τοῦ Ἕβρου κατὰ τὸ πρόφατον παρελθὸν. Τὶ ἔπραξεν ἡ ἀριστερά; Καὶ ὅλοι αὐτοὶ εἶναι ΕΛΛΗΝΕΣ!

Προσωπικῶς, συνεπῶς, θεωρῶ τὸ παίγνιον τοῦ Ἐρντογὰν πατριωτικὸν διὰ τὴν Τουρκίαν.
Ἄς ἐνεργήσωμεν πατριωτικῶς διὰ τὴν Ἑλλάδαν καὶ μετὰ τοιαύτης συνέσεως ὥστε αἱ πατριωτικαὶ ἐνέργειαι τοῦ κάθε Ἐρντογὰν, νὰ καταστοῦν ὠφέλιμοι διὰ τὴν Ἑλλάδα.

Τέλος, ἀναφέρομαι εἰς τὸν πρῶτον ὁρισμὸν περὶ διπλωματίας ὁ ὁποῖος ἐδόθη παρὰ τοῦ Σωκράτους ὅταν κατὰ τὴν μαιευτικὴν τακτικὴν του ὑποχρέωσεν τὸν Ἀλκιβιάδην (ἐλπίζω νὰ γράφω τὸ ὀρθὸν ὄνομα) νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι ἔχει ἐχθροὺς. Ὁ μέγιστος Σοφὸς τὸν ἐχαρακτήρισεν ἀνόητον διευκρινίζοντας ὅτι ἐὰν εἶχεν νοῦν θὰ ἐνήργη οὕτως ὥστε οἱ μὲν ἐχθροὶ του νὰ πιστεύουν ὅτι διὰ τῶν ἐνεργειῶν των τὸν βλάπτουν, ἐκεῖνος δὲ ἐν τῇ ουσίᾳ νὰ ὀφελεῖται.

Ἄς μελετήσουν οἱ ἡγέται μας τὴν ἑλληνικὴν γραμματείαν ΕΙΣ ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟΝ καὶ εἰς κακρίδιον μετάφρασιν καὶ ἄς πράξουν κατὰ τὰς διδαχὰς τῶν προγόνων.

Εἶναι μωρὰ ἡ τακτικὴ τοῦ νηπίου καὶ δημοτικοῦ…. κύριε, κύριε… ἡ Τουρκία μὲ πειράζει…

Μετὰ σεβασμοῦ καὶ ἀγάπης,
Ἰωάννης Καραδημητρόπουλος