Δευτέρα, 18 Μαΐου 2020

Ασταμάτητη και αναπάντητη η τουρκική προπαγάνδα: Είναι και ανίκητη; Αυτό είναι βασικό ερώτημα…


Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν με όλα τα τσιράκια του. Διακρίνονται ο Ιμπραί, Καλίν και ο Fehretin Altun. Φωτογραφία Τουρκική Προεδρία
Η τουρκική προπαγάνδα είναι ασταμάτητη, παραμένει αναπάντητη και είναι, συνεπώς, ανίκητη. Είναι προπαγάνδα σε όλα τα αζιμούθ.

Όπως ο ντε Γκώλ με τα πυρηνικά όπλα της Γαλλίας ανακοίνωσε την δεκαετία του 1960 πως η πολιτική της χώρας του θα ήταν, πλέον, “άμυνα σε όλα τα αζιμούθ” (“défence tous azimuts”) έτσι και η Τουρκία του Ερντογάν υλοποιεί μια πολιτική “προπαγάνδας σε όλα τα αζιμούθ”.
Η τουρκική προπαγάνδα είναι “παγκοσμιοποιημένη”, χρησιμοποιεί όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες και όλα τα διαθέσιμα παγκοσμιοποιημένα εργαλεία για την επίτευξη των πολλαπλών και πολυεπίπεδών της στόχων.
Μια δε κρίσιμη “τακτική” διάσταση της πολιτικής αυτής είναι πως:
  • (α) δεν αφήνεται κανένα αρνητικό θέμα ή ζήτημα αναπάντητο και
  • (β) εκμεταλλεύονται οι Τούρκοι την κάθε ευκαιρία για να ενισχύσουν την “εικόνα” της χώρας τους αλλά, ταυτόχρονα, να κερδίσουν το “ηθικό πεδίο της μάχης” (“high moral ground”) σε διεθνές επίπεδο.
Επιπρόσθετα δεν ενδιαφέρονται ποσώς άν τα γεγονότα συγκρούονται μετωπικά με την προπαγάνδα τους. Τους ενδιαφέρει το “άμεσο” αποτέλεσμα και το συναφές “κέρδος”, ειδικά στο εσωτερικό, ανεξάρτητα από την αλήθεια που αργά ή γρήγορα αποκαλύπτεται. Γνωρίζουν πως πάντα κάτι μένει για αυτούς ωφέλιμο, πάνω στο οποίο χτίζουν την επόμενη φορά.
Για την οικονομία θα περιοριστώ σχεδόν εξ´ ολοκλήρου στο πεδίο των ελληνοτουρκικών σχέσεων. Ωστόσο είναι προφανές σε όσους παρακολουθούν, έστω και στοιχειωδώς τους προπαγανδιστικους μηχανισμούς της Άγκυρας και των ενεργούμενών της μέσα και έξω από τη χώρα, πως το τουρκικό προπαγανδιστικό μοντέλο εφαρμόζεται εναντίων όσων στοχοποιούνται ως εχθροί. Έστω και “στιγμιαία”.
Συγκριτικά όμως η δαιμονοποίηση της Ελλάδας και των Ελλήνων αποτελεί την κορωνίδα του τουρκικού προπαγανδιστικού παροξυσμού. Και αυτό για δυο λόγους:
  • Πρώτον διότι είναι πάντα σε σύγκριση και σε αντιπαράθεση με την Ελλάδα που αυτοπροσδιορίζονται- όσο και να αυτοπαραμυθιάζονται και να μεγαλοπιάνοται για την μιλιταριστική ασιατική τους καταγωγή τους και το μυθικό Τουράν.
Εξάλλου όπως τονίζει και ο ιστορικός Arnold Toynbee, μέχρι το 1922 είχαν ως το κύριο τζαμί τους το μεγαλύτερο ναό της χριστιανοσύνης και ως πρωτεύουσα τους την Κωνσταντινούπολη. Δεν είναι τυχαία που ο Κεμάλ, στη προσπάθεια του να δραπετεύσει από την ιστορία, μετέφερε την πρωτεύουσα στη ενδοχώρα (ειρωνικά, και πιθανόν όχι εν γνώση του σε μια άλλη ελληνική πόλη, την Άγκυρα).
Ο δεύτερος λόγος είναι οι επεκτατικές βλέψεις της Τουρκίας κατά του ελληνισμού. Αυτές άρχισαν με την κατάληψη της Κύπρου που της επέτρεπε, πλέον, να επεκταθεί και κατά της Ελλάδας.
Κατά καταγραμμένη μαρτυρία του Αμερικάνου πρέσβη στην Κύπρο William Crawford (1974-1978), μετά την εισβολή ο εκεί τούρκος πρέσβης του είπε, επί λέξει:
“Η Τουρκία είναι μια αυτοκρατορική και ηπειρωτική δύναμη. Επειδή παρεμποδιζόμαστε αφύσικα να αναπνέουμε στα βόρεια και στα ανατολικά λόγω της παρουσίας της Σοβιετικής Ένωσης, είναι επιτακτικό να μπορούμε να αναπνέουμε στο νότο και στη δύση. Το 1974 έλυσε τη νότια διάσταση. Παραμένει να λυθεί η δυτική διάσταση.” 
(Παραθέτω και το ακριβές αγγλικό κείμενο: “Turkey is an imperial power and a continental power. That we are unnaturally prevented from breathing to the north and the east by the presence of the Soviet Union makes it all the more important that we be able to breath to the south and to the west. 1974 solved the southern dimension. It remains to solve the western dimension”).
Για όσους γνωρίζουν, οι συστηματικές απόπειρες της Τουρκίας να αναθεωρήσει τα πράγματα υπέρ της άρχισε στις αρχές του 1960 με ενέργειες μέσα στο ΝΑΤΟ αναφορικά με τον Νατοϊκό επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου. Μετά το 1974 και αφού έλυσε την “νότια διάσταση” άρχισε τη μακρόχρονη επιχείρηση για να λύσει και τη “δυτική διάσταση”. Είχαμε τις κρίσεις του 1976, του 1987, με κορύφωση αυτή στα Ίμια το 1996.
  • Όλες τις κρίσεις τις συνόδευε η απαραίτητη προπαγάνδα. Όπως και τότε έτσι και σήμερα το ελληνικό κράτος θεωρεί την τουρκική προπαγάνδα “χοντροκομμένη” και “μπουνταλάδικη και, συνεπώς, ανάξια απαντήσεων και αντιμετώπισης ως τέτοια.
  • Το επίσημο ρεφρέν ήταν και παραμένει “δεν θα πέσουμε στο επίπεδο τους”, κλπ., κλπ. Αν “πρέπει” να δοθεί μια απάντηση αυτή γίνεται με το “νι” και με το “σίγμα” μην ξεφύγει καμιά περισπωμένη και χαθεί, τάχατες, η σοβαρότητα και αξιοπιστία του κράτους. Έτσι το πεδίο αφήνεται ουσιαστικά ελεύθερο με την τουρκική προπαγάνδα να οργιάζει, κυριολεκτικά.
Χαιρετίσθηκε πρόσφατα από τα ελληνικά ΜΜΕ μια απάντηση του έλληνα πρέσβη στη Φινλανδία που αποδομήσε μια “επιστημονική”, τάχατες, πανεπιστημιακή μελέτη που κατηγορούσε την Ελλάδα για “εθνοκάθαρση” των λαθρομεταναστών στην Λέσβο. Ήταν τόσο ανυπόστατη και βάναυση η τοποθέτηση των Φινλανδών που έπρεπε να απαντηθεί. Και απαντήθηκε. Παρακάτω;
Σηματοδοτεί κάτι “ριζοσπαστικό” η απόφαση της Αθήνας να επιτρέψει στο πρέσβη της στο Ελσίνκι να τοποθετηθεί δημόσια και να απαιτήσει μια κάποια “θεραπεία” στις κατηγορίες “εθνοκάθαρσης” και “γενοκτονίας” κατά ανυπεράσπιστων συνανθρώπων μας; Αν σηματοδοτεί κάτι το “ριζοσπαστικό” θα το δούμε στην αντιμετώπιση της ασταμάτητης και αναπάντητης τουρκικής προπαγάνδας κατά της Ελλάδας. Εκεί που η Τουρκία αφήνεται, εδώ και δεκαετίες, να παίζει μόνη της στο γήπεδο.
Εάν όλα όσα απαράδεκτα και καθημερινά λαμβάνουν χώρα εδώ και δεκαετίες στο Αιγαίο πρέπει να σταματήσουν, εάν δεν θέλει η ελληνική κυβέρνηση να επαναληφθούν προκλήσεις τύπου Έβρου, αν δεν θέλει ο Έλληνας πρωθυπουργός μια ταπείνωση αλα Σημίτη του 1996, εάν δεν θέλει η Αθήνα πόλεμο με τουρκικούς όρους, θα πρέπει να αλλάξει ο λόγος και το λεξιλόγιο της έναντι στην Τουρκία.
Αυτό σαν αρχή. Διότι ο σημερινός λόγος υποφέρει από αβάσταχτη “πολιτική ορθότητα” και σαλωνάτη διπλωματική υποκρισία. Ο “νέος” λόγος θα πρέπει να συνοδεύεται, να συμπληρώνεται και να ενισχύεται με στοχευμένη και “τεκμηρειωμένη” προπαγάνδα. Αφού αρχίσει πρώτα αυτό, θα πρέπει να ακολουθήσουν και κινήσεις ουσίας που αφορούν σε όλα με την ΑΟΖ ζητήματα.
  • Σήμερα, πέραν του Μεγάλου (Buyuk) Ηγέτη ή αλλιώς Ρεΐς, υπάρχουν και τέσσερις άλλοι “θεσμικοί” παράγοντες στην Τουρκία που πρέπει να παρακολουθούνται επισταμένα και στους οποίους θα πρέπει να δίνονται απαντήσεις σε όλα που άμεσα ή έμμεσα αφορούν ή πλήττουν την Ελλάδα.
Υπάρχει ο προπέτης ΥΠΕΞ Τσαβούσογλου. Προτού εκτοξευθεί εξουσιαστικά, είχε παρελθόν πολιτικού τραμπούκου ενώ πρόσφατα έχει κατηγορηθεί για χρηματισμό (τουλάχιστον 250 χιλ. ευρώ) όταν ήταν Πρόεδρος του Συμβουλίου της Ευρώπης, παρακαλώ. Πληρώθηκε να προπαγανδίζει, μαζί με άλλους επώνυμους, υπέρ της φασιστικής Ουκρανίας.
Μόλις πρόσφατα ο πολύς Τσαβούσογλου έβρισε τον ΥΠΕΞ Δένδια πως δεν ξέρει τι του γίνεται σε ανθρωπιστικά θέματα . Είχε ευχαριστήσει ο Δένδιας την Τουρκία για βοήθεια επαναπατρισμού Ελλήνων ναυτικών. Και ο αθεόφοβος απάντησε πως πρέπει να μάθει ο Δένδιας κάτι που δεν γνωρίζει: πως η Τουρκία δεν χρειάζεται ευχαριστώ όταν εκτελεί ύψιστες ανθρωπιστικές πράξεις! Υπήρξε “παρανόηση” μας είπαν μετά. Αλλά την προπαγανδιστική του χολή την έβγαλε Τσαβούσογλου, δείγμα της σκέψης και προθέσεών του.
Μετά έχουμε τον “διανοούμενο”- έχει και τα σχετικά γυαλιά προς επίρρωση- Fehretin Altun, προπαγανδιστή του Ρεΐς στο χιλίων και βάλε αιθουσών προεδρικό παλάτι στην Άγκυρα. Επίσημος του τίτλος είναι Διευθυντής Επικοινωνίας της Προεδρίας. Γεννημένος στη Γερμανία, είναι ο Γκέπελς του Ερντογάν. Πρόσφατα κινήθηκε και αυτός – όπως όλοι οι αυλικοί του Μεγάλου Ηγέτη- να αποκτήσει κτηματική περιουσία σε προνομιακή περιοχή της Πόλης με δόλιο τρόπο. Είναι, προφανώς, πιο εκλεπτυσμένος από τον προϊστάμενο του και άλλους- και πρώτο τον Ερντογαν- που μάζευαν, άτσαλα, μίζες δολαρίων σε κουτιά παπουτσιών.
Ο τρίτος είναι ο Ibrahim Kalin με σπουδές στις ΗΠΑ. Παρουσιάζεται και σαν καθηγητής σε αμερικανικά πανεπιστήμια και ως “διάνοια” για το Ισλάμ. Άλλο βέβαια να διδάσκεις και άλλο να είσαι εκλεγμένος καθηγητής. Όταν έφυγε από την αμερικανική πρωτεύουσα και ανέλαβε καθήκοντα με τον Ρεΐς, αποδείχθηκε πως όσα έλεγε και έγραφε για το “μετριοπαθές” Ισλάμ ήταν στάχτη στα μάτια αυτών που τον πλήρωναν. Απεδείχθη εξίσου εξτρεμιστής και σαλαφιστής όπως ο αφέντης του στην Άγκυρα. Έχει βλέψεις για ΥΠΕΞ , κάτι που τον φέρνει σε αντιπαραθέση με τον Τσαβούσογλου.
Τέλος έχουμε και τον Hanni Aksoy, εκπρόσωπο του Τουρκικού ΥΠΕΞ . Σήμερα οι Τούρκοι διπλωμάτες αποτελούν την χειρότερη φάρα, διότι για να επιβιώσουν λειτουργούν ως ζωντανός φορέσς της “τουρκο-ισλαμικής σύνθεσης” της χούντας του Εβρέν. Είναι δηλαδή ισλαμοφασίστες. Ο Aksoy είναι ένας από αυτούς.
Πριν λίγες μέρες είχαμε δείγματα γραφής της προπαγανδιστικής λειτουργίας των τεσσάρων. Αναφέρθηκα ήδη στον “ανθρωπιστή” Τσαβούσογλου στο επεισόδιο με τον Δένδια. Έχουμε τον Altun να κατακεραυνώνει την Ευρωπαϊκή Ένωση για την τρομοκρατική επίθεση στην τουρκοκρατούμενη κουρδική περιοχή του Αφρίν στη Συρία, που άφησε 40 τουλάχιστον νεκρούς. Ήταν ενέργεια των Κούρδων ισχυρίσθηκε και η ΕΕ έπρεπε να τους κατονομάσει.
  • Οι Κούρδοι αρνήθηκαν ευθύνη και καταδίκασαν την επίθεση. Και όλες οι ενδείξεις δείχνουν ως δράστες τους πληρεξούσιους των Τούρκων στο Αφρίν ισλαμιστές, που θέλουν να εκδιώξουν τους αυτόχθονους Κούρδους για να υφαρπάξουν τις περιουσίες τους. Που είναι ακριβώς η πολιτική της εθνοκάθαρσης που υλοποιεί η Τουρκία στο κατεχόμενο Αφρίν. Είναι δηλαδή οι Τούρκοι κατακτητές οι κατεξοχήν τρομοκράτες στο Αφρίν της Συρίας.
Από την πλευρά του, ο Aksoy ξεσπάθωσε ενάντια στην Αμερική για την ετήσια έκθεση της που συμπεριλαμβάνει την Τουρκία ως καταπατητή θρησκευτικών ελευθεριών. Ο τούρκος εκπρόσωπος έβγαλε ειδική χολή αναφερόμενος στο θρησκευτικό κίνημα του Χότζα Γκουλέν που οι αμερικανοί, ορθά επισημάνουν, βρίσκεται υπό ανελέητο διωγμό. Είναι όλοι οι Γκιουλενιστές “τρομοκράτες”, κατά τον Aksoy και αυτό έπρεπε να γράφει η έκθεση.
Έχουμε τέλος και τον ανεκδιήγητο Kalin. Ξεσπαθώνοντας και αυτός υπέρ της “παγκοσμίου εμβέλειας” ανθρωπιστικής βοήθειας της Τουρκίας στο θέμα του κορωνιού, είπε πως τέτοια προσφέρθηκε και στους Παλαιστινίους. Δήλωσε στο Τουίτερ σχετικά: “η Τουρκία θα συνεχίζει να συμπαρίσταται στον Παλαιστινιακό λαό. Κρατήστε, κρατήστε την ανθωπότητα ζωντανή ώστε να μπορούν να ζούν οι άνθρωποι”.
  • Αυτά σε μια περίοδο που οι μπουλτόζες του ισλαμοφασιστικού κράτους έχουν πάρει σβάρνα όλα τα κοιμητήρια στις κουρδικές περιοχές και καταστρέφουν συστηματικά τάφους και ολόκληρα κοιμητήρια όπου έχουν ταφεί Κούρδοι αντάρτες.
  • Τα κοιμητήρια αφέθηκαν να δημιουργηθούν από το 2015, όταν υπήρχαν ελπίδες για ειρήνη με τους Κούρδους. Όταν αυτή κατέρρευσε, ακόμη και οι τόποι ταφής των νεκρών βεβηλώθηκαν από το φασιστικό καθεστώς. Φωτογραφίες των καταστροφών και σχετικά άρθρα υπάρχουν στο διαδίκτυο.
Η τουρκική προπαγάνδα δεν είναι ανίκητη. Είναι ανίκητη γιατί αφήνεται να αλωνίζει. Όλα μπορούν να συνδεθούν και να συσχετισθούν τη εποχή της παγκοσμιοποίησης. Και η Αθήνα πρέπει να κινηθεί σφαιρικά, συστηματικά και χωρίς αναστολές. Αρχίζοντας με την προπαγάνδα. Έχει απέναντι της ένα μοχθηρό και ανελέητο αντίπαλο, ικανό να την επιβαρύνει ακόμη και με την υπαιτιότητα ενός πολέμου.

Marios Evriviades

Prof. Marios Leonida Evriviades - Professor of International Relations and Security - Neapolis University in Cyprus
POSITION
Professor of






Marios L. Evriviades is Professor of International Relations and History at Neapolis University Pafos. He is also Senior Fellow and Director of Resources at ERPIC-European Rim and Investment Council, Larnaca. He was educated in the United States (B.A., M.A., M.A.L.D., Ph.D.),
University of New Hampshire and Fletcher School of Law and Diplomcy, Tufts University.
  • B.A. in Political Science and History (double major, cum laude), University of New Hampshire, 1971.
  • M.A. in International Relations, Fletcher School, 1972.
  • M.A.L.D. in Law and Diplomacy, Fletcher School, 1973.
  • Ph.D. in International Relations and Organizations, Fletcher School, 1978.
He was Associate Professor at the School of International European and Regional Studies, Panteion University (2000-2014). 
From 1995 he held the position of Professor of National Security at the Hellenic National Defence College and concomitantly taught at the Naval Academy, Air Force Academy and at Professional Schools of the Hellenic Armed Forces. 
He also taught at the National Police Academy. He was Ass. Professor at the Athens University of Economics and Business, Department of International and European Studies, (1993-1998). From 2000 to 2004 he taught at the University of Piraeus, Department of Shipping Studies (2000-2004) and at the Kapodistriakon University, Department of Turkish and Asiatic Studies (2010-2014). 
From 1993 to 2010 he served as Director of Documentation at the Institute of International Relations (IIR) Panteion University. From 1995 to1999 he was Director of Studies at the Defense Analyses Institute (DAI) of the Hellenic Ministry of Defence. From 2002 to 2003 he served as Managing Editor of Foreign Policy magazine (Carnegie Endowment for International Peace). 
He was also member of the Editorial Board, Hellinique- Hellenic Studies. From 1993 to 1999 he served as Editorial Board Editor of the Journal of the Hellenic Diaspora. Currently he is member of the Advisory Board of the journal Balkan and Near Eastern Studies.
 From 1977 until 1980 he served as a) Teaching Fellow at the Department of Government, Harvard University (Prof. Stanley Hoffmann), b) Research Fellow at the Centre for Middle Eastern Studies, Harvard University, c) Research Fellow at the Centre for Policy Alternatives, M.I.T. 
He was also occasional lecturer at the Diplomatic Academy, Department of State, U.S. 
From 1980 to 1989 he served as Press Counsellor of the Embassy of Cyprus in Washington, D.C. 
In Cyprus  he served in the Office for the Study of the Cyprus Problem, as advisor and speech writer of the President of the Republic, and as Director of the Department of Turkish Studies of the Press and Information Office. 
In Greece he served as advisor to the late Deputy Minister of Foreign Affairs Yannos Kranidiotis.