Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2020

Απάντησις στην Τουρκία δια της αποτροπής


Το Εστειλε ο Παύλος Δημητριάδης
Ευθύμιος Πέτρου

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ «ΕΣΤΙΑ»
    Κάποτε ο κόσμος ήταν πρωτόγονος. Τότε τα πράγματα ήσαν απλά, εμείς και οι εχθροί. Οι όποιοι εχθροί. Με τους οποίους μπορεί να έχουμε ειρήνη ή να είμαστε σε πόλεμο. Ενδιάμεσες καταστάσεις δεν υπήρχαν.    Σήμερα, κάποιοι που αρθρώνουν μάλιστα δημόσιο λόγο νομίζουν ότι ζούμε ακόμη σε εκείνες τις εποχές. Δεν αντιλαμβάνονται ότι τα πράγματα έχουν αλλάξει. Υπάρχουν πλέον οι έννοιες της αποτροπής και της κρίσεως με διάφορα στάδια κλιμακώσεως και αποκλιμακώσεως. Η κατευθυντήρια οδηγία για την εφαρμογή διαδικασιών αποτροπής είναι καθαρώς πολιτική όπως πολιτική πρωτίστως είναι η διαδικασία διαχειρίσεως μιας κρίσεως. Απαιτείται όμως στην διαδικασία κλιμακώσεως ισχυρή στρατιωτική εμπλοκή. Διαφορετικά θα επικρατήσει η άλλη πλευρά.
    Όσοι δεν γνωρίζουν αυτές τις διαδικασίες (
ή αυτοί που τις γνωρίζουν αλλά ενεργούν εκ του πονηρού) σπεύδουν να υποστηρίξουν ότι κάθε στρατιωτική ενέργεια σημαίνει πόλεμοΔεν είναι καθόλου έτσι.
    Οι στρατιωτικές ενέργειες αποσκοπούν πρωτίστως στην αποτροπή του πολέμου. Και αυτές εντάσσονται στο πλαίσιο της Πολιτικής Εθνικής Αμύνης (ΠΕΑ) της χώρας μας, ένα θεσμικό κείμενο που ορίζει πως το «Δόγμα» μας είναι αμυντικό-αποτρεπτικό. Η αποφυγή αποτρεπτικών ενεργειών απέναντι σε έναν εχθρό που αμφισβητεί την εθνική κυριαρχία ή τα κυριαρχικά μας δικαιώματα θα σήμαινε παρανομία, για την οποία, πολιτική και στρατιωτική ηγεσία θα έπρεπε να κληθούν να λογοδοτήσουν συμφώνως προς τον Στρατιωτικό Ποινικό Κώδικα. Αυτά είναι όμως «ψιλά γράμματα» για τους ανευθύνους αδαείς που θέλουν να αρθρώνουν και δημόσιο λόγο.
    Στις τελευταίες δεκαετίες, πλην της ατυχούς περιπτώσεως των Ιμίων υπήρξαν πάμπολλες περιπτώσεις επιτυχούς διαχειρίσεως κρίσεων καθώς και άλλες στις οποίες η έγκαιρος αντίδρασις απέτρεψε την κλιμάκωσή τους. Τότε όμως δεν διετίθεντο τηλεοπτικά παράθυρα σε ανευθύνους που κραυγάζουν και αποπροσανατολιζουν
    Θα θυμίσουμε την περίπτωση του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος από την αντιπολίτευση απηύθυνε την γνωστή παραίνεση: «
Βυθίσατε το Χόρα». Μάλλον δεν θα γίνει ποτέ γνωστόν αν υπήρξε συνεννόησις με τον τότε Πρωθυπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή, είναι γεγονός ότι ο τελευταίος χρησιμοποίησε και την φράση του Παπανδρέου στον χειρισμό που οδήγησε στην εξάλειψη της κρίσεως εκείνης πριν καν κλιμακωθεί.
    Πολύ προσφάτως όμως έχουμε και άλλα παραδείγματα επιτυχών χειρισμών που έμειναν στην αφάνεια ακριβώς διότι οι εμπνευστές τους απέτρεψαν κρίσεις. Και το έκαναν με στρατιωτικά μέτρα.
     Όταν οι Τούρκοι θέλησαν να αναλάβουν έρευνες μεταξύ Καστελλορίζου και Ρόδουη περιοχή κηρύχθηκε ζώνη περιπολίας υποβρυχίου με την έκδοση της σχετικής «Subnote». Ο αρμόδιος της εποχής μάλιστα σχολίασε: «Αν τολμούν ας έλθουν σε περιοχή ‘μολυσμένη’ με υποβρύχιο»! Και πράγματι οι Τούρκοι δεν ήλθαν. Αργότερα που το υποβρύχιο είχε φύγει, τους κυνήγησε η φρεγάτα «Νικηφόρος Φώκας».
    Το δίδαγμα είναι πως και τώρα τέτοιες ενέργειες πρέπει να αναληφθούν.
    Μια περιπολία υποβρυχίου στην περιοχή όπου οι Τούρκοι εξήγγειλαν πως θα κάνουν έρευνες είναι ένα καλό πρώτο βήμα.