Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020

Γιαννιτσα: ....13 και 14 Σεπτεμβρίου του 1944...


....13 και 14 Σεπτεμβρίου του 1944...
...Γιαννιτσά... Ημερομηνίες σκότους και θλίψης....προδοσίας και Πατριωτισμού...
...απο το απόγευμα της 13 Σεπτεμβρίου του 1944 τα μεγάφωνα της πόλης των Γιαννιτσών στην διαπασών....Όλοι ανεξαρτήτως οι άρρενες απο 10 ετών και άνω να συγκεντρωθούν στο προαύλιο του πρώτου δημοτικού σχολείου...τα γυναικόπαιδα στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου...όποιος παραμείνει σπίτι του θα εκτελείται επί τόπου....γέμισαν τα Γιαννιτσά απο ταγματασφαλίτες και Γερμανούς...
....διέταξαν μερικά παιδιά μέχρι δεκαοχτώ χρονών να φέρουν γκασμάδες και φτυάρια ..
...και άνοιξαν τάφο τέσσερα επί τέσσερα...
...στο ανάχωμα πάνω ο Σούμπερτ ...γερμανός αξιωματικός .....με το πιστόλι βγαλμένο απ' την θήκη...γύρω του οι ταγματασφαλίτες με μπροστάρηδες τον Ιορδάνη Χασερή απο την Δράμα και τον Σκαπέρδα να διατάζουν τα παιδιά που σκάβαν να φωνάζουν ..ζήτω ο Φύρερ...ζήτω η μεγάλη Γερμανία...
...συγκέντρωσαν περίπου τριακόσιους Πατριώτες....οι ταγματασφαλίτες φώναζαν έναν έναν και χτυπώντας ασύστολα παντού..
...έλεγαν « μαρτύρα ρε πού βρίσκονται οι αντάρτες» ... απάντηση καμιά.......
....ξύλο....απερίγραπτο...μέχρι λιποθυμίας...
....ενα σπρώξιμο μεσα στον Τάφο και η χαριστική βολή απ' το πιστόλι του Σούμπερτ στο Κεφάλι.... Πάνω από εκατόν τριάντα οι Νεκροί εκείνη τη Μαύρη Μέρα..
....Αυτή η Ιστορία έχει ατέλειωτες σελίδες..
.....μαύρες ...και Ηρώων.....
......φτάνει να μην λησμονούμε....
....Μέσα σ'αυτόν τον Τάφο υπάρχουν Γιαννιτσώτες Πατριώτες...και ΜΌΝΟΝ...

Απόστολος Ασλανίδης