Τρίτη, 15 Σεπτεμβρίου 2020

Επιστολή προς τον Πρόεδρο της Γαλλίας

Αγαπητοί Συνάδελφοι καλημέρα.
Για μένα προσωπικά η δύναμη και η αξία αυτού του Forum αναδεικνύεται με παρεμβάσεις μια μεγάλης ομάδας σε κρίσιμες καταστάσεις, όπως αυτή που διέρχεται η Ελλάδα και η Κύπρος από την επιθετικότητα της Τουρκίας.
Θεωρώ ότι η στάση της Γαλλίας και του πρόεδρου της κ. Emmanuel Macron αποτελεί ένα από τους σημαντικότερους παράγοντες για την υπεράσπιση των δικαίων και την ελευθερία της πατρίδας μας.


Προτείνω λοιπόν στο Forum την σύνταξη μιας ευχαριστήριας ανοικτής επιστολής πρός τον πρόεδρο κ. Emmanuel Macron και την Γαλλία γενικώτερα που ταυτόχρονα να προωθεί την στάση της Γαλλίας ως θέση που πρέπει να λάβει ολόκληρη η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανεξάρτητα από τα όποια συμφέροντα, προσωπικά θεωρώ την στάση της Γαλλίας καταλυτική για τις εξελίξεις και μακάρι να μπορούσε να στραφεί όλη η Ευρώπη στην κατεύθυνση αυτή.
Επιπλέον, μπορεί ο καθένας όπως έκανα ήδη εγώ (επισυνάπτεται παρακάτω) να γράψει ατομική επιστολή προς τον πρόεδρο της Γαλλίας.
https://www.elysee.fr/ecrire-au-president-de-la-republique/

Νομίζω ότι αυτή είναι άλλη μια ευκαιρία να παρέχουμε μια ελάχιστη υπηρεσία στην Πατρίδα.

Σας χαιρετώ,
Γιώργος Κυριακού,
Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης.

---------------------- Δική μου επιστολή προς τον πρόεδρο της Γαλλίας κ. Emmanuel Macron ---------------------

Dear Mr. President,
Thank you for standing for Europe, thank you for standing for Greece and Cyprus, thank you for standing for France.
As a Greek of Cypriot origin, but mostly as a European citizen I'm deeply grateful to you and to France as a whole for the position supporting Greece and Europe in their stance of defending their freedom against the Turkish assaults.
Finally, after a lot of years, may be since the times of Charles De Gaulle, a European leader has the courage to stand up for Europe. I hope that your stance will prevail in Europe and finally all European citizens unified fight for the Human values of freedom and respect of life.
Mr. President hold well and proceed to European solidarity and you will be able to unite all people of Europe from north to south and from east to west.
Thank you.
Sincerely yours,
George Kyriacou,
Professor of Democritus University of Thrace.

-----------------------
Στις 9/13/2020 10:03 PM, ο Staboliadis Ilias έγραψε:
Καλησπέρα
Σας προωθώ ένα μήνυμα που έλαβα από τον φίλο δημοσιογράφο Λεωνίδα Αποσκίτη για την ιστορική μάχη της Βιέννης που απέτρεψε τους Οθωμανούς από το να κατακτήσουν όλη την Ευρώπη..
Στα υπόλοιπα μηνύματα θα απαντήσω αύριο.
Καλό βράδυ .
Ηλίας Σταμπολιάδης

Από: Leon Apos <leonapos@gmail.com>
Στάλθηκε: Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2020 12:13 πμ
Προς: Leon Apos
Θέμα: ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΥΡΕΡ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΡΟΦΗΤΗ...
 
Σαν σήμερα, στις 12 Σεπτεμβρίου 1683, ξεκίνησε μία από τις σημαντικότερες μάχες στην Ιστορία της ανθρωπότητας, καθώς αποσοβήθηκε κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή η ισλαμική επέκταση στην χριστιανική Ευρώπη. Η Βιέννη, η λεγομένη τότε και «χρυσό μήλο των Γερμανών», πολιορκούνταν για δεύτερη φορά από περισσότερους των 100 χιλιάδων Τούρκων υπό την διοίκηση του Μεγάλου Βεζύρη Καρά Μουσταφά Πασά. 

Εκείνη την ημέρα, στη μάχη του Κάλενμπεργκ κοντά στη Βιέννη, ο οθωμανικός στρατός σαρώθηκε από την «μαύρη πλημμύρα που κατέβαινε από τα γύρω βουνά», τον ενωμένο Χριστιανικό Στρατό του Πολωνού Βασιλιά Γιόχαν Σομπιέσκι ΙΙΙ., των Αψβούργων του Λεοπόλδου Ι. και της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, κύριος χρηματοδότης των οποίων ήταν ο Πάπας Ιννοκέντιος ΧΙ.  
Οι Οθωμανοί έκαναν το λάθος να πιστέψουν ότι ο Πολωνός Βασιλιάς, που ανέβηκε στο θρόνο του με την καθοριστική παρέμβαση του Γάλλου βασιλιά και «φίλο των Τούρκων» Λουδοβίκου XIV. θα έμεινε αμέτοχος. Έπεσαν όμως έξω στους υπολογισμούς τους με τους Πολωνούς σιδερόφρακτους ιππότες να είναι αυτοί που καθόρισαν το αποτέλεσμα αυτής της «εύκολης νίκης», ενώ δεν ήταν λίγα και τα στρατιωτικά λάθη στα οποία υπέπεσαν οι Οθωμανοί.  Στην Κωνσταντινούπολη ο Σουλτάνος Μεχμέτ IV. δεν είχε παρά να διατάξει την δολοφονία με στραγγαλισμό του Μεγάλου Βεζύρη όταν αυτός επέστρεψε ηττημένος στο Βελιγράδι και να βάλει μια για πάντα τέλος στις μεγαλομανείς κατακτητικές επιδιώξεις του. 

Σήμερα, αυτή η τουρκική εμπειρία με τις δύο πολιορκίες της Βιέννης από τους Οθωμανούς παραμένει ακόμα ζωντανή για τους Αυστριακούς και ο στρατηγός τους σ΄ εκείνη τη μάχη Ludwig Wilhelm von Baden-Baden, ο λεγόμενος και „Türkenlouis“, παραμένει ένας θρύλος. Ίσως όμως αυτός να είναι και ένας λόγος που η πολιτική της Αυστρίας σε σχέση με την Τουρκία διαφοροποιείται από αυτήν των Γερμανών, οι οποίοι ανέκαθεν θεωρούνται «φιλότουρκοι», άλλοτε κρυφά κι άλλοτε φανερά, έχοντας και μια πιο «συγκαταβατική» θεώρηση του Ισλάμ.

 Ήδη από τον 19ο αιώνα στην περίοδο του γερμανικού ιμπεριαλισμού του Δεύτερου Ράιχ Γερμανοί αξιωματούχοι προσπαθούσαν να ενσωματώσουν το Ισλάμ στην αποικιοκρατική πολιτική τους παρέχοντας θρησκευτικές ελευθερίες στις μουσουλμανικές περιοχές που κατακτούσαν (Καμερούν, Τόγκο, Γερμανική Αν. Αφρική) επιτρέποντας το νόμο της Σαρία, τα ευσεβή ιδρύματα (Waqf), τα σχολεία κορανίου κλπ. με αποκορύφωμα τη δήλωση του Κάιζερ Γουλιέλμου ΙΙ ότι είναι «φίλος των 300 εκατομμυρίων Μωαμεθανών της υφηλίου». Το γερμανικό ενδιαφέρον για το Ισλάμ συνεχίστηκε και στη διάρκεια της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης στο Μεσοπόλεμο και βρήκε την κορύφωσή του στην περίοδο της ναζιστικής Γερμανίας και ιδιαίτερα στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν εκατοντάδες χιλιάδες Μουσουλμάνοι στρατιώτες απ΄ όλο τον ισλαμικό κόσμο πολέμησαν στο πλευρό των ναζί «για τον προφήτη και τον φύρερ» (Βλ. David Motadel: "Für Prophet und Führer. Die islamische Welt und das Dritte Reich").
--