Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2020

Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ



    Πρόσωπα και πράγματα έχουν την ιστορία τους και γιατί όχι και την προϊστορία τους.
    Την ιστορία του και την προϊστορία του έχει και ο Τίμιος Σταυρός που η   Εκκλησία τιμά την Παγκόσμια Ύψωσή Του στις 14 Σεπτεμβρίου.
    Εμείς   θα ανατρέξουμε στη διάβα των αιώνων για να γίνουμε μάρτυρες πραγματικών περιστατικών.
ΑΦΗΓΗΣΗ
    Στο δυτικό τμήμα της Ιερουσαλήμ, έξω από τα τείχη και μέσα σε δασώδη όμορφη κοιλάδα, βρίσκεται το διάσημο Ελληνορθόδοξο μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού.
    Στο επιβλητικό καμπαναριό του μαζί με τη σημαία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, κυματίζει περήφανα και η γαλανόλευκη.
    Πολύ κοντά βρίσκεται η Κνεσσέτ, η Βουλή του Ισραήλ !
    Στο σημείο αυτό, κατά την παράδοση, είχε φυτευτεί το δένδρο από το ξύλο του οποίου έφτιαξαν το Σταυρό, της καταδίκης του Ιησού.         
    Ας παρακολουθήσουμε όμως, την όλη υπόθεση:
    Ο ανιψιός του Αβραάμ, ο Λωτ, μετά την καταστροφή των Σοδόμων, κατέφυγε σε κάποιο σπήλαιο, αυτός και οι δύο του κόρες. Εκεί τον μέθυσαν οι θυγατέρες του «και εκοιμήθη μετ’ αυτών» (Γεν. 19, 34) !
    Σύμφωνα με την παράδοση, ο Λωτ εξομολογήθηκε το αμάρτημά του στο θείο του πατριάρχη Αβραάμ και τον παρακάλεσε να προσευχηθεί στο Θεό να τον συγχωρήσει.
    Παρ’ όλο τούτο, καθημερινά δεν έπαυε να παρακαλεί το Θεό.
    Ο Αβραάμ έδωσε στο Λωτ τρία ραβδιά το καθένα από ένα είδος δέντρου.
    Κέδρος, πεύκο και κυπαρίσσι[Μια άλλη εκδοχή αναφέρει ότι παρουσιάστηκε στο Λωτ ένας άγγελος και του τα έδωσε].
    Η εντολή ήταν να τα φυτέψει και να φέρνει καθημερινά νερό από τον Ιορδάνη να τα ποτίζει.   Εάν
βλαστήσουν του είπε, τότε αυτό θα σημαίνει πως ο Θεός δέχτηκε τη μετάνοιά σου, διαφορετικά θα είσαι κολασμένος για πάντα.
    Γεμάτος χαρά ο Λωτ, έπραξε τα παραπάνω.
    Ενώ όμως επέστρεφε από τον Ιορδάνη με το νερό, συνάντησε το   διάβολο, που του φθόνησε τη μετάνοια, μεταμφιεσμένο σε φτωχό άνθρωπο και ο οποίος του ζήτησε να πιεί.
    Λίγο πιο πέρα συνάντησε και δεύτερο και τρίτο, μέχρι που εξαντλήθηκε το νερό. Αυτό έγινε αρκετές φορές κι ο Λωτ άρχισε να απελπίζεται, γιατί θα ξεραινόντουσαν τα τρία ραβδιά. Σαράντα χρόνια κουβαλούσε νερό ο Λωτ.
    Τότε φάνηκε άγγελος Κυρίου και τον πληροφόρησε πως τα ραβδιά βλάστησαν και μεγαλώνουν χωρίς νερό.
    Έτσι βεβαιώθηκε πως ο Θεός δέχτηκε τη μετάνοιά του!
    Σήμερα στο Μοναστήρι δείχνουν τον τόπο κοντά στην Αγία Τράπεζα, όπου ο Λωτ φύτεψε το τρισύνθετο ξύλο από κέδρο, πεύκο και κυπαρίσσι.
    Γύρω στα 980 π.χ. βρίσκεται η περίοδος όπου   ο βασιλιάς Σολομώντας έχτιζε το ναό του.
    Είδε το παράξενο αυτό δέντρο διέταξε να το κόψουν, για να το χρησιμοποιήσει στην ανοικοδόμηση του Ναού.
    Όμως, σύμφωνα με την παράδοση, σε καμία χρήση δεν ταίριαζε, γιατί άλλοτε μίκραινε κι άλλοτε μεγάλωνε.
    Έτσι το ονόμασαν ξύλο κατάρας κι έμενε για χρόνια αχρησιμοποίητο.
    Αυτό το ξύλο αργότερα, κατ’ εντολή του αρχιερέα Καϊάφα, χρησιμοποίησαν οι άνομοι Εβραίοι για την κατασκευή του Σταυρού του Ιησού.                         
    Κι αυτό γιατί λόγω των αυξομειώσεών του, θα έκαμε το μαρτύριο του Ναζωραίου φρικτότερο!
    Έτσι από ξύλο της κατάρας, έγινε το ξύλο της ευλογίας…

    Εμείς έκτοτε το Ξύλο του Σταυρού όχι απλώς το προσκυνάμε και το τιμούμε, αλλά το λατρεύουμε, το λιτανεύουμε, το ασπαζόμαστε…
    Έγινε για όλους μας το «ξύλο της ζωής»,  το «όπλο» κατά των δαιμόνων.
Η ΕΥΡΕΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΕΛΕΝΗ:
    Μετά τα γεγονότα της Σταύρωσης, της Ταφής και της Ανάστασης του Χριστού οι Ρωμαίοι για να
αποτρέψουν την εξάπλωση του χριστιανισμού πέταξαν τους σταυρούς του Χριστού και των 2 ληστών σε κοντινή στο Γολγοθά χαράδρα, μπάζωσαν όλη την έκταση και πάνω από αυτή έχτισαν ειδωλολατρικό Ναό.
    Στο διάβα των αιώνων μέχρι τον 4ο μ.χ. αιώνα στην ευρύτερη περιοχή «τάσκιαζε όλα η φοβέρα».
    Μέσα στα μεγαλόπνοα σχέδια του Μεγάλου Κωνσταντίνου για την εδραίωση του Χριστιανισμού εντάσσεται και η απόφασή του να αποστείλει τη μητέρα του Ελένη στα Ιεροσόλυμα, για την αναζήτηση και εύρεση του Τιμίου Ξύλου του Σταυρού, και, ευρύτερα, για την ανάδειξη των Αγίων Τόπων, όπου έζησε, μαρτύρησε, σταυρώθηκε, τάφηκε και αναστήθηκε ο Χριστός.
    Η ιεραποδημία αυτή της Αγίας Ελένης έλαβε χώρα  γύρω στα έτη 325/326.
    Παράλληλα προς τη σχετική επιθυμία του Κωνσταντίνου, και η ίδια η Αγία Ελένη είχε δει οπτασία, που την παρακινούσε προς την ιερή της αυτή αποστολή.
    Εφοδιασμένη λοιπόν με βασιλικά γράμματα προς τον τότε αρχιεπίσκοπο Ιεροσολύμων Άγιο Μακάριο, με αφθονία χρημάτων, καθώς και με την αρμόζουσα συνοδεία στρατού και επισήμων αρχόντων, φθάνει «με σπουδή και νεανική δύναμη» η ηλικιωμένη (ήταν τότε περίπου 78 ετών) και
γεμάτη φρόνηση (Ελένη), να επισκεφθεί την Αγία Γη.
    Ο πατέρας της Εκκλησιαστικής Ιστορίας Ευσέβιος μας φανερώνει στο χωρίο του αυτό και τον ευρύτερο ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό χαρακτήρα της ιεραποδημίας της Αγίας. Στην αναζήτηση του Τιμίου Σταυρού η τιμία βασίλισσα συναντά αρκετές δυσκολίες.
    Σύμφωνα με αρχαιότατη παράδοση, η εύρεση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία είναι συνυφασμένη με το πρόσωπο του Αγίου Ιερομάρτυρος Κυριακού, επισκόπου στα Ιεροσόλυμα.
    Ο Άγιος Κυριακός, Εβραίος στην καταγωγή, με το αρχικό όνομα Ιούδας, ήταν ο άνθρωπος που γνώριζε από τους προγόνους του το μέρος, όπου ήταν κρυμμένος ο Σταυρός του Κυρίου, αλλά δεν ήθελε να το αποκαλύψει στην Αγία Ελένη.
    Αυτή τότε πρόσταξε να τον βάλουν σε ξεροπήγαδο για μια εβδομάδα, οπότε αναγκάστηκε από την πείνα και δίψα να υποδείξει τον χώρο του Γολγοθά και του Μνήματος του Χριστού.
    Ο τόπος είχε καταχωσθεί από τους Εβραίους, ένεκα φθόνου, οι δε ειδωλολάτρες, βλέποντας να προσκυνείται από τους Χριστιανούς με ευλάβεια για τα εκεί τελούμενα θαύματα, είχαν ανεγείρει στον χώρο αυτό τέμενος της θεάς Αφροδίτης. 
    Αυτός ο ειδωλολατρικός Ναός έκρυψε για 400 σχεδόν χρόνια το σταυρό του Κυρίου μας.
    Φυσικά από το 33 μέχρι το 325 μετά Χριστό στην ευρύτερη περιοχή της Αγίας Ιερουσαλήμ >>
τάσκιαζε όλα η φοβέρα<< και σχεδόν ελάχιστες δραστηριότητες κυρίως κρυπτοχριστιανών υπήρχαν.
    Με προσταγή της Αγίας   ανασκάπτεται ο χώρος,   και βρέθηκαν ο Γολγοθάς, ο Σταυρός του Χριστού και των δύο ληστών και οι άγιοι Ήλοι (καρφιά) της Σταύρωσης.
    Η αναγνώριση του Τιμίου Σταυρού έγινε με θαύμα:
    Μία νεκρή γυναίκα οδηγείτο προς ενταφιασμό.
    Ο αρχιεπίσκοπος Μακάριος είπε να σταματήσει η νεκρική πομπή. Μετά από θερμή προσευχή και τοποθετώντας διαδοχικά και χωριστά τους τρεις Σταυρούς πάνω στη νεκρή, ω του θαύματος!
    Αυτή αναστήθηκε, όταν την άγγιξε ο τρίτος Σταυρός, ο Σταυρός του Κυρίου!
    Τότε η Αγία διέταξε και διαιρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός.
    Και το μεν ένα τμήμα τοποθέτησε σε αργυρή πολύτιμη θήκη και το άφησε στα Ιεροσόλυμα, το δε άλλο μετέφερε σε ταξίδι της από τα Ιεροσόλυμα στην Κωνσταντινούπολη. 
    Μόλις πληροφορήθηκε το γεγονός ο Μέγας Κωνσταντίνος, χάρηκε ιδιαίτερα και με επιστολή του προς τον Άγιο Μακάριο όρισε να ανεγερθεί στον χώρο του Παναγίου Τάφου ναός λαμπρός και περικαλλής, παρέχοντας ο ίδιος ο αυτοκράτορας τα μέσα προς τούτο.
    Η Αγία Ελένη, εκτός από την επίβλεψη στην ανέγερση του ναού τούτου, ανήγειρε θαυμάσιο ναό στη Βηθλεέμ (στο άγιο Σπήλαιο της Γεννήσεως του Κυρίου) και άλλον εφάμιλλο της Αναλήψεως στο όρος των Ελαιών.
    Στη συνέχεια η ευσεβής βασίλισσα περιήλθε όλες τις χώρες της Ανατολικής αυτοκρατορίας, στολίζοντας τους ναούς του Θεού με λαμπρά κειμήλια και κάνοντας ποικίλα έργα φιλανθρωπίας: Ελεούσε αφθονοπάροχα κατοίκους πόλεων συλλογικά, αλλά κι όσους την πλησίαζαν ατομικά, στρατιώτες, πένητες, γυμνούς και απροστάτευτους, παρέχοντας όλα τα αναγκαία του σώματος.
    Αλλά και από τα δεσμά, την καταπίεση και την εξορία απάλλαξε πολλούς καταδίκους, από μεγάλη φιλανθρωπία κινούμενη.
     Το θαυμαστό έργο της Αγίας Ελένης στα Ιεροσόλυμα και την Παλαιστίνη και η ιεραποστολική και πλούσια φιλανθρωπική της περιοδεία στις πέριξ επαρχίες της Ανατολής διήρκεσε γύρω στα δύο με
τρία χρόνια (325/326-328/329)…                              
    Η παράδοση αναφέρει ότι έχτισε 365 εκκλησιές και μοναστήρια στην Αγία Γη φθάνοντας η χάρη μέχρι το Θεοβάδιστο Όρος Σινά.
ΕΠΙΛΟΓΟΣ:
    Ίσως να υπήρξε λίγο μακροσκελής αυτή μας η αναφορά. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι τη βρήκατε ενδιαφέρουσα.
    Εμείς σας υποσχόμαστε ότι σύντομα θα σας μνημονεύσουμε και στο σημείο που φύτρωσε το δένδρο, και στο σημείο που βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός, αλλά και στο Φρικτό Γολγοθά εκεί κοντά στον Πανάγιο Τάφο του Χριστού.           
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΟΡΤΑΖΟΝΤΕΣ ΣΤΑΥΡΟΥΛΕΣ-ΣΤΑΥΡΟΥΣ
Μελέτη, Έρευνα, Ρεπορτάζ, φωτογραφική κάλυψη
Γιώργος Φωτόπουλος
Email gefotopulos@yahoo.com
Τηλέφωνο 2310820439, κινητό 6979962184