Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2020

Η πατρίδα των Ελλήνων



 

Φέτος, γιορτάζουμε τα 2500 χρόνια από τη μάχη των Θερμοπυλών, αλλά κι από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας (και οι δύο το 480 π.Χ. – η πρώτη αρχές Αυγούστου ή δεύτερη τέλη Σεπτέμβρη…)
.....
Στην Τραγωδία «Πέρσαι» του Αισχύλου, όταν ο αγγελιοφόρος  μεταφέρει στην πρωτεύουσα της Περσικής Αυτοκρατορίας τα «κακά μαντάτα» της ήττας του περσικού στόλου στη Σαλαμίνα. η μητέρα του Ξέρξη και η σύζυγός του δεν μπορούν να το πιστέψουν και ξεσπάνε σε θρήνους απαρηγόρητες, όταν ο μαντατοφόρος απαγγέλλει τον παιάνα – δηλαδή το πολεμικό άσμα – που κραύγασαν οι Έλληνες όλοι μαζί, όταν εξαπέλυαν την επίθεσή τους κατά του Περσικού στόλου:

Ω παίδες Ελλήνων ίτε,
Ελευθερούτε Πατρίδα,
ελευθερούτε δε Παίδας, Γυναίκας, Θεών τε Πατρώων έδη,
Θήκας τε προγόνων – νυν υπέρ πάντων αγών.

Σε κάπως ελεύθερη μετάφραση:

Ω Ελληνόπουλα εμπρός, Ελευθερώστε την Πατρίδα,
Παιδιά, γυναίκες, πατρικούς ναούς αυτή την ώρα,
Τους τάφους των προγόνων σας,
Αγώνας για όλα τώρα!

* Η λέξη «Πατρίδα» υπάρχει από τότε! Κι ας μην υπήρχε τότε «ενιαίο» ελληνικό κράτος…
Κι ας σπαρασσόταν εκείνη η «Πατρίδα» τότε – και πριν και μετά – από φοβερούς εμφυλίους – ενδοελληνικούς – πολέμους…

Κι όχι μόνο υπάρχει η έννοια της Πατρίδας, αλλά περικλείει τέτοια συμβολική συμπύκνωση αισθημάτων, που σπρώχνει χιλιάδες νέους της εποχής να ορμήσουν σε μιαν άνιση μάχη και σε ένα πιθανότατο θάνατο…

* Η λέξη «Έλληνες», επίσης υπάρχει από τότε! Και ενώνει ως ενιαία ταυτότητα πληθυσμούς χωρισμένους και διάσπαρτους σε αντίπαλες πόλεις.
Και είναι τόσο ισχυρή ταυτότητα, που όταν ξεσπά σαρώνει πολλαπλάσιες στρατιωτικές δυνάμεις…

* Και τα κίνητρα αυτού του ξεσπάσματος λέγονται απερίφραστα:

Παιδιά, γυναίκες, πατρικούς ναούς, τους τάφους των προγόνων

Αυτή είναι η «Πατρίδα» των Ελλήνων: Η οικογένειά τους, η Θρησκεία τους, ο τόπος που είναι θαμμένοι οι γονείς τους!
Εκεί που έχει ριζώσει το χθες, εκεί όπου ανθεί το αύριο, εκεί που χαίρονται το σήμερα.

Η Πατρίδα τους δεν έχει μόνο «υλικές» διαστάσεις: χώματα, πόλεις, ανθρώπους, περιουσίες…Έχει και «μεταφυσικές» διαστάσεις: τα ιερά των θεών τους και τους τάφους των προγόνων τους!

Χωρίς αυτήν την υπέρβαση από την υλική υπόσταση, δεν υπάρχουν «αρχές», «αξίες», «ιδανικά» και «ιερότητα»…

Και χωρίς αυτά, δεν υπάρχει Πολιτισμός!

Η Πατρίδα αποκτά πολιτισμική δυναμική, όταν υπερβαίνει τις υλικές διαστάσεις και αποκτά «μεταφυσική ιερότητα». Δηλαδή, όταν υπερβαίνει τα ανθρώπινα μέτρα. Και «μετουσιώνει» τον Άνθρωπο…

(Απόσπασμα από άρθρο στο:
 http://lastpoint.gr/eleftheroute-patrida/)