Τρίτη, 19 Ιανουαρίου 2021

ΑΠΛΟΣ ΒΙΑΣΜΟΣ Ή ΒΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ


Αν και έχω πολύ δουλειά διότι επεξεργάζομαι ένα προσωπικό θέμα, δεν άντεξα στη πρόκληση.

Κατ’ αρχήν θέλω να συγχαρώ τη κυρία Μπεκατώρου που έστω και μετά από 23 χρόνια ξεπέρασε τις αναστολές της και προέβη στη καταγγελία του βιασμού της. Έστω και τώρα θα έχει τα αποτελέσματά της. Θέλω να πιστεύω ότι είναι η κορυφή του παγόβουνου.

Απ’ το βιασμό αν σηκωθείς

στο βιασμό θα πέσεις

κι’ αν ξεφύγεις  απ’  το βιασμό 

πάλι στο βιασμό θα πέσεις.

Δυστυχώς υπάρχουν πολλές κατηγορίες βιασμών κυριώς γυναικών, αλλά και ανδρών-ανδρών.

Βεβαίως οι βιασμοί γυναικών από ψυχανώμαλους βιαστές ωχριούν μπροστά στους βιασμούς γυναικών από τους κατέχοντες εξουσία, την οποία καταχρώνται. Εξουσία έχει ο δάσκαλος, ο καθηγητής, ο επιχειρηματίας και γενικώς όλοι που ασκούν επιρροή σε γυναίκες και όχι μόνο.

Με τη γυναίκα μου βρίσκομαι σε αντιπαλότητα για το θέμα του βιασμού μιάς γυναίκας.

Προσωπικά πιστεύω ότι είναι παρά πολύ δύσκολο έως αδύνατο να βιάσει κάποιος ψυχανώμαλος μιά γυναίκα, εκτός αν αυτός είναι τεράστιος με μεγάλη μυική δύναμη ή υπο την απειλή όπλου.

Διότι η γυναίκα έχει και αυτή δυο χέρια, δυο πόδια και το στόμα της που μπορεί να τα χρησιμοποιήσει αναλόγως έστω και κατά τη στιγμή του βιασμού της.

Ας έλθουμε στο προκείμενο. Η κυρία Μπεκατώρου και η κάθε Μπεκατώρου που βρέθηκε σε ανάλογη θέση αν δεν εσκέπτετο τη καριέρα της στον αθλητισμό δεν θα υπέκυπτε στο βιασμό της. Άρα συμβιβάσθηκε.

Αν όμως αντιστέκετο και ξεσήκωνε τον ξενοδοχείο με τις κραυγές της πιστεύω ακράδαντα ότι και ο «κύριος» αυτός θα εξαφανίζετο από τότε και η κυρία Μπεκατώρου θα γινότανε ηρωίδα και θα συνέχιζε την αθλητική της καριέρα ανενόχλητη.

Το πρόβηλμα και το δίλημμα είναι τι προτίθεσαι να θυσιάσεις: Την καριέρα σου ή την τιμή σου και τη αξιοπρέπειά σου και εν ταυτώ  και την ψυχική σου γαλήνη; Διότι πράγματι η κυρία Μπεκατώρου θυσίασε και τα τρία, αλλά κυρίως την ψυχική της γαλήνη διότι από τότε ζούσε ένα δράμα που δεν μπορούσε να το μοιραστεί με κάποιον τρίτο για να απαλύνει τον ψυχικό της πόνο.

Θα σας διηγηθώ μιά ιστορία που βίωσα όντας μαθητής. Την ιστορία αυτή την έχω συμπεριλάβει στο βιογραφικό μου που είναι αλλοιώτικο από τα άλλα: αιρετικό.

Είναι στα 1957. Όντας μαθητής της εβδόμης οκταταξίου, αιρετικός γαρ, συγκρούστηκα με τους καθηγητές μου διότι αρνήθηκαν να μου δώσουν τη σημαία στη παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου, καθότι κατάφερα, αιρετικός και συγκρουσιακός γαρ, για πρώτη φορά, να πάρω έπαινο από το τότε Υπουργείο Παιδείας διότι σήμερα είναι Απαιδείας.

Υπέβαλα μία τετρασέλιδη χειρόγραφη και ενυπόγραφη αναφορά μου στην Επιθεώρηση  της Μέσης Εκπαιδεύσεως.

Άπειρο παιδί γαρ, δεν κράτησα αντίγραφο για να το διαβάζω σήμερα και να φουσκώνω σαν γάλος.

Θυμάμαι όμως τα δύο κυριότερα σημεία. Ανέφερα ότι οι καθηγητές είχαν σχέσεις με τις μαθήτριες  και ότι έδερναν τους μαθητές δίκην θυριοδαμαστών.

Η Επιθεώρηση διέταξε προανάκριση, (δεν ξέρω ακριβώς άν ελέγετο έτσι). Αφ’ ενός μεν την προανάκριση ανέθεσαν στον Γυμνασιάρχη, αφ’ ετέρου δε εξέτασαν συμμαθήτριες και συμμαθητές μου που είχαν βαθμολογία κάτω της βάσεως. Το αποτέλεσμα ήταν να εισπράξω μία τετραήμερη αποβολή  και μείωση της διαγωγής μου. 

Τα γεγονότα που επακολούθησαν με δικαίωσαν στη πραγματικότητα και όχι στα χαρτιά που έχουν τη μεγαλύτερη δύναμη διότι ο τύπος τρώγει την ουσία. Αλλά που να δρώ το δίκιο μου;

Ο είς εκ των δραστών, συγχωριανός μου, συνελήφθη επ’ αυτοφώρω από μαθητές της 8ης τάξεως και οδήγησαν το άλογό του στο Αστυνομικό Τμήμα όπου ανέφεραν και το συμβάν. Εν προκειμένω τίθεται το ερώτημα. Η Επιθεώρηση δεν άκουσε τίποτε για το φόνο για να ζητήση αναψηλάφιση της «Δίκης»;

Ο καθηγητής, ούτε ψύλλος στο κόρφο του, κατεστράφη. Εγώ δε, με χαλασμένη τη διαγωγή, πήρα το δόμο της ξενητειάς,. Έφυγα από το σπίτι μου και πήγα σε Γυμνάσιο άλλης πόλης διότι αν καθόμουνα εκεί μάλλον δεν θα τέλειωνα ούτε το Γυμνάσιο.

 Οι μαθήτριες βέβαια αντήλλασσαν την τιμή τους, αλλά πιό πολύ την αγνή τους ψυχή με ένα αριθμό.

Αλλά υπάρχει κάτι άλλο πιο σοβαρό από ένα τυχαίο γεγονός, όπως είναι της κυρίας Μπεκατώρου, η οποία μπορούσε και να το αποφύγει.

Ξέρετε πόσες γυναίκες φεύγουν την δεύτερη ημέρα από τη δουλειά τους γιατί δεν θέλουν να υποκύψουν στις ορέξεις των «αφεντικών» τους; 

Είχα ένα γνωστό καταστηματάρχη που άλλαζε γραμματέα κάθε εβδομάδα. Αυτός εφάρμοζε το γνωστό ανέκδοτο με τον παπαγάλλο και τις κότες: «θα κάτσεις ή θα σε κατεβάσω κάτω;» 

Τις πταίει; Που έγραφε και ο Χαρίλαος Τρικούπης.

Φταίει η Πολιτεία που ουδεποτε ασχολήθηκε με το μεγάλο Κεφάλαιο που λέγεται Παιδεία-Αγωγή. Έχουν παρελάσει από το Υπουργείο Απαιδείας όλα τα φρούτα και τα μούσμουλα του πολιτικού κατεστημένου.

Άν είχαμε Παιδεία-Αγωγή θα ήσαν πολύ λιγότεροι οι βιαστές και ακόμη πιο λίγοι οι εξουσιαστές-βιαστές. Θα χρειαζόντουσαν λιγότερες φυλακές, θα χρειαζόντουσαν λιγότεροι αστυνομικοί, δεν θα χρειαζόντουσαν τόσο πολλοί νόμοι που δεν εφαρμόζονται, δεν θα υπήρχαν χούλιγκανς, θα έσφυζαν τα γήπεδα από φιλάθλους και ζωή, δεν θα ξυλοκοπούσαν βάναυσα οι δύο έφηβοι τον άτυχο Σταθμάρχη και το κυριότερο οι πολιτικοί μας δεν θα βριζόντουσαν με τον πλέον χυδαίο τρόπο στο Κοινοβούλιο δίδοντας ένα αρνητικό πρότυπο στην ελληνική κοινωνία.

Καλά Παιδεία, δηλώνω κατηγορηματικά, δεν έχουμε.

Έχουμε όμως δικαιοσύνη; Ούτε κι’ απ’ αυτό έχουμε. Διότι η δικαιοσύνη απονέμεται άλα καρτ και κατα παραγγελία.

Βέβαια φταίει και το νομικό μας σύστημα. Όλοι οι πολιτικοί και κυρίως οι δήθεν προοδευτικοί και  οι δήθεν δημοκράτες  χάρις στον δήθεν νομικό πολιτισμό μας έχουν διαλύσει  τα πάντα. Η ισόβια κάθειρξη είναι 5-6 χρόνια. Ο ενδεκάκις τρομοκράτης ισοβίτης παίρνει 48ωρες άδειες από τους νονούς του, απειλεί και παραδίδει μαθήματα τρομοκρατίας . 

 Ποιός φταίει τελικά για όλα τα δεινά του τόπου; Και στο βάθος κήπος. Η πολιτικάντικη Πολιτεία φταίει.

Τι να πρωτογράψω. Τι να πώ για την αποπλάνηση των ανηλίκων;

Απαιτείται να αλλάξει, εδώ και τώρα, η νομοθεσία για τους βιαστές και να γίνει ακόμη πιο σκληρή και πιο αδυσώπητη για τους αποπλανητές ανηλίκων και τους εξουσιαστες-βιαστές πάσης φύσεως

Πέραν της αυστηροποιήσεως για τους βιαστές ανηλίκων και τους εξουσιαστές-βιαστές δεν πρέπει το αδίκημα να υπόκειται σε παραγραφή εσαεί.

Χρόνια πολλά στους θανάσηδες και στις θανασούλες

Διώνη πικερμίου 18-01 2021 

               Ο αιρετικός