Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2021

ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΑΥΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΟΥ ΜΟΝΟΝ.




O Mάνος Χατζιδάκις έγραψε και συνέθεσε, ο δε Δημήτρης Χορν τραγούδησε το ηθοποιός σημαίνει φως το 1962.

Δεν ξέρω αν ηθοποιός σημαίνει φως, εκείνο που, σύμφωνα με τα ελληνκά που ξέρω, ο ηθοποιός σίγουρα σημαίνει ότι ποιεί ήθος, διδάσκει ήθος, φτιάχνει χαρακτήρες, διαπλάθει ψυχές.

Αυτά μέχρι χθές. Σήμερα ηθοποιός σημαίνει αυτός που εισάγει καινά δαιμόνια και τους νέους διαδθείρει, είναι αυτός που καταστρέφει ψυχές και διαστρέφει χαρακτήρες.

Θα μου πείτε γενικεύω. Ναι, γενικεύω και δεν εξειδικεύω. Διότι κανείς δεν είδε, κανείς δεν άκουσε, κανείς δεν έμαθε, κανείς δεν ρώτησε, κανείς δεν απόρησε και κανείς δεν κατάλαβε.

Όλοι τους είναι συνένοχοι. Και όσοι ή όσες μίλησαν τώρα μετά παρέλευση 20 ετών και βάλε παρεσύρθησαν από την Μπακατώρου η οποία, αν και αργά, φαίνεται ότι είναι η πρώτη που άρχισε να ξηλώνει το πουλόβερ.

Δεν μου αρέσει να αναφέρω προσωπικές μου εμπειρίες αλλά επιτρέψτε μου να το επαναλάβω.

Ήμουν μόνο 16 ετών όταν τόλμησα να στείλω μία τετρασέλιδη αναφορά στη Γενική Επιθεώρηση Μέσης Εκπαιδεύσεως στην οποία είχα καταγγείλει τα όσα ελάμβανον χώρα στο Γυμνάσιο μεταξύ μαθητών-μαθητριών και «παιδαγωγών» παιδεραστών καθηγητών. Είσέπραξα τετραήμερη αποβολή και μείωση της διαγωγής μου διότι τάχα αυτά που ανέφερα δεν αποδείχθηκαν και συνεπώς ήμουνα συκοφάντης.

Δεν το μετάνοιωσα ποτέ. Το μετάνοιωσα μόνο γιατί για χάρη της μάνας μου πήγα και ζήτησα συγγνώμη από τους ασυγγνώστους.

Και ερχόμαστε στο σήμερα που θέλω να πιστεύω ότι καμία νεαρά ηθοποιός δεν υπάρχει που στο ξεκίνημά της να μην έχει δεχθεί σεξουαλική παρενόχληση απ’ αυτό το τσούρμο των διαφθορέων του ήθους και των διαστροφικών ανθρώπων του θεάματος.

Αντί οι παλιότεροι και έμπειροι ηθοποιοί να αγκαλιάζουν στοργικά και πατρικά τους νεαρούς ηθοποιούς, να τους είναι αρωγοί και αλληλέγγυοι,  να τους βλέπουν σαν συνεργάτεςς και να τους πιάνουν από το χέρι για να τους βοηθήσουν στα πρώτα βήματά τους μέχρι να αποκτήσουν την αυτοπεποίθησή τους και να απαλλαγούν από τις ανασφάλειές τους, τουναντίον εκμεταλλεύονται τα σώματά τους και καταρρασκώνουν τις ψυχές τους.

Βέβαια στην Ελλάδα, οι παλιότεροι θεωρούν τους νεότερους ισάξιους και φτασμένους και δεν τους βλέπουν σαν βοηθούς και συνεργάτες τους, αλλά σαν ανταγωνιστές τους, που θα τους φάνε τη δουλειά, δεν τους αναγνωρίζουν την απειρία και το νεαρό της ηλικίας   και τους αντιμετωπίζουν από τη πρώτη ημέρα χωρίς επιείκεια και με την μεγαλύτερη αυστηρότητα.

Βέβαια το ήθος δεν διδάσκεται. Ή τόχεις ή δεν τόχεις. Αλλά δεν είναι το μόνο πράγμα που δεν διδάσκεται στα σχολεία, στις σχολές, στα Πανεπιστήμια. Και τούτο διότι με το θέμα παιδεία ουδείς έχει ασχοληθεί σ’ αυτή τη χώρα.

Για παράδειγμα από τη σχολή των ευελπίδων θυμάμαι παρά πολύ καλά μόνο τα καψόνια. Μάλιστα δε αρκετοί ευέλπιδες ήταν πολύ ευρυματικοί και ανακάλυπταν και νέα καψόνια που άγγιζαν τα βασανιστήρια. Κανείς στρατηγός διοικητής δεν ασχολήθηκε με το θέμα αυτό. Έτσι το βρήκε, έτσι και χειρότερο το άφησε. Αξίζει ένα μεγάλο «μπράβο» σε όλους τους διατελέσαντες διοικητές της ΣΣΕ.

Υπάρχουν όμως και αρκετά πράγματα που μπορεί να διδαχθούν. Όπως για παράδειγμα το: «ο συ μισείς ετέρω μη ποιήσεις» του Κλεοβόλου του Ροδίου. Νομίζω ότι αυτό πρέπει να αποτελεί επιγραφή στην είσοδο κάθες είδους εκπαιδευτηρίου που κάθε πρωί ο κάθε μαθητής θα το διαβάζει πρώτο-πρώτο πριν περάσει το κατώφλι του σχολείου του. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους υπουργούς Απαιδείας που παρήλασαν ως άπραγοι και βουβοί παρατηρητές από το υπουργείο Απαιδείας.

Βέβαια είναι ψιλά γράμματα και για τους δασκάλους οι οποίοι κυττάζουν πότε θα περάσει η ώρα να πάρουν το μεροκάματο και να πάνε στο σπιτάκι τους. Σου λέγει δεν μου το δίδαξαν και υποτίθεται ότι απαγορεύεται να ψαχθεί ο ίδιος και να βρεί κάτι που τον εκφράζει και να το κάνει σημαία. 

Πιστεύω ακράδαντα ότι αν όλοι αυτοί οι παιδεραστές, αποπλανητές, παρενοχλητές και βιαστές σωμάτων και ψυχών είχαν διαπαιδαγωγηθεί σωστά και είχαν εμπεδώσει καλά μέσα στο μυαλό τους τη ρήση του Κλεοβούλου δεν θα προέβαινον σ’ αυτές τις επονείδιστες, απεχθείς και επαίσχυντες πράξεις που δεν θα ήθελαν να επισυμβεί σ’ αυτούς.

Δεν θέλω να κάνω τον συνήγορο της κ. Μενδώνη, η οποία θέλω να πιστεύω ότι ατύχησε στην διατύπωση της αλήθειας της.

Όμως ο αγράμματος «πολιτικός μηχανικός» θέλει να χρεώσει στη κ. Μενδώνη και στον Πρωθυπουργό ότι ήξεραν και παρά ταύτα τον διόρισαν.

Δηλαδή πως γίνεται οι άλλοι να ξέρουν και οι δικοί μας να μη ξέρουν τη στιγμή μάλιστα που υπήρχε και περτενέρ της τέως υπουργού Πολιτισμού του «πολιτικού μηχανικού»  κ. Λυδίας Κονιόρδου;

Να δείτε που αν βρεθεί κανένας γκαζάκιας νεοδημοκράτης ο πολιτικός αμηχανικός θα χρεώσει όλη την τρομοκρατία στο Μητσοτάκη ακόμη και τον κουφοντίνα.

Αυτό θα πεί μαύρη προπαγάνδα.

Δυστυχώς αυτός ο κύριος δεν ξέρει άλλη δουλειά να κάνει.

Ο αιρετικός