Σάββατο, 5 Ιουνίου 2021

ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΪΔΕΜΑ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΩΝ


Δυστυχώς τα πολιτικά κόμματα νομοθετούν υπέρ των τρομοκρατών, των δολοφόνων, των εμπόρων ναρκωτικών και γενικώς υπέρ των πάσης φύσεως εγκληματιών και σε βάρος των νομοταγών πολιτών.

Αυτό αποδεικνύεται με πολλούς τρόπους:

Η κατάργηση των ισοβίων δεσμών και η μετατροπή τους σε μία κάθειρξη το πολύ μέχρι 6 χρόνια και όχι μόνο.

Η χορήγηση αδειών εξόδου μετά δημοσίων θεαμάτων στους βαρυποινίτες πολλοί εκ των οποίων δεν επιστρέφουν και τρέχει η Αστυνομία να τους βρεί.

Η μεγάλη ανεκτικότητα που δείχνει η πολιτεία στους έγκλειστους για βαρύτατα εγκλήματα και μάλιστα καθ’ υποτροπή. Τα κελιά τους οι βαρυποινίτες τα έχουν μετατρέψει σε σουίτες με τηλεόραση, τζακούζι και πάσης φύσεως ανέσεις.

Ένας άστεγος και φτωχός, αν κλέψει μια κονσέρβα από ένα σούπερ μάρκετ για να χορτάσει τη πείνα του, αυτός θα καταδικασθεί και θα εκτίσει τη ποινή του κανονικά και χωρίς εκπτώσεις. Υπόψη ο νταλικέρης που δικάσθηκε με 40 ημέρες φυλάκιση και την εξέτισε κανονικά διότι δεν φόραγε μάσκα. Αυτή η πολιτεία διαλύει των κώνωπα και καταπίνει την κάμηλο. Γαμώ το κέρατό μου.

Δεν υπάρχουν φυλακές υψίστης ασφαλείας στη Χώρα μας, όπου θα εκτίουν τα ισόβια, τα πραγματικά ισόβιά τους, οι βαρυποινίτες.

Δεν πρέπει να αναμένεται μεταμέλεια και σωφροσύνη από τους επαγγελματίες δολοφόνους. Αυτό είναι η μεγαλύτερη κοροϊδία για τους νομοταγείς πολίτες, οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες των ελευθέρως κυκλοφορούντων  εγκληματιών χάρις στους νόμους Παρασκευόπουλου, (του εισαγγελέα, τρομάρα του), και όχι μόνο, διότι όλα τα κόμματα, συμπολιτευόμενα και αντιπολιτευόμενα, έχουν βάλει το χεράκι της για να μετατραπεί η πολιτεία σε άντρο ληστών και στυγνών δολοφόνων. 

Μου αρέσει που ο μη πολιτικός μηχανικός κατηγορεί το Μητσοτάκη ότι επί κυβερνήσεως του υπάρχει έξαρση του οργανωμένου εγκλήματος, ενώ είναι επίτευγμα δικό του.

Το πολιτικό σύστημα κατάργησε τη ποινή του θανάτου χωρίς να ρωτήσει τον «κυρίαρχο» ελληνικό λαό ο οποίος υφίσταται τις συνέπειες της ελευθερίας των εγκληματιών, διότι οι πολιτικοί και όχι μόνο έχουν από πέντε τουλάχιστο σωματοφύλακες.

Και όλη αυτή την ασυδοσία την έχουν βαφτίσει νομικό πολιτισμό. Δηλαδή, νομικός πολιτισμός, κατά τους πολιτικούς, είναι να σε σφάζει ένας δολοφόνος με το πιο ειδεχθή τρόπο και αυτός να κυκλοφορεί ελεύθερος μετά από 4-5 χρόνια. Μάλλον έχει χαθεί το μέτρο στη Χώρα αυτή, διότι δεν υπάρχει μία ιεράρχηση των ποινών και του τρόπου εκτίσεως αυτών.

Και κάτι άλλο.

Η ερίτιμη κυρία αναισθησιολόγος αρνείται να κάνει το εμβόλιο. Αυτή η θέση της κυρίας αυτής έχει όμως συνέπειες. Ας υποθέσουμε ότι στη καλλίτερη περίπτωση δεν μετέδωσε η ίδια τον ιό σε ασθενείς της τους οποίους είχε φροντίσει η ίδια. Η ασθένειά της όμως έχει ως συνέπεια να μην παρέχει τις υπηρεσίες της με υπαιτιότητα δική της. Δεν πρέπει να ελεγχθεί η κυρία αυτή. Γιατί τόση ατιμωρησία;

Όταν ήμουν λοχαγός είχα αρρωστήσει από γρίπη. Ο γιατρός μου έδωσε μία αντιβίωση η οποία προκαλούσε υπνηλία, το οποίο δεν μου το επεσήμανε, αλλά και εγώ δεν διάβασα τις οδηγίες. 

Μετέβη στην Υπηρεσία μου, με το αμάξι μου. Στο δρόμο συνέλαβα τον εαυτό μου να έχει τάση για ύπνο. Μιά, δυό, τη τρίτη φορά ξύπνησα πίσω από μία νταλίκα. Ευτυχώς δεν είχα χτυπήσει ο ίδιος, εκτός από ένα μώλωπα στο κεφάλι, δεν είχα χτυπήσει κανένα πεζό, παρά μόνο είχα χαϊδέψει τη σταθμευμένη νταλίκα.

Παράτησα το αμάξι εκεί, πήρα ένα ταξί, πήγα στην Υπηρεσία, ανέφερα το συμβάν προφορικά και ζήτησα άδεια για να περισυλλέξω το αυτοκίνητό μου το οποίο είχε υποστή πολύ σοβαρή ζημιά.

Την επόμενη μου ζητήθηκε να αναφέρω εγγράφως το συμβάν. Και σαν βλάκας ανέφερα το συμβάν με το νι και το σίγμα.

Για να μη πλατειάσω, το αποτέλεσμα των λαθών μου σε βάρος μου ήτοι, του  υπερβάλλοντος ζήλου μου για την Υπηρεσία, της ηλικρίνειάς μου μέχρι ηλιθιότητος,  που ανέφερα το συμβάν, και της μεταβάσεώς μου στην υπηρεσία μετά το συμβάν ήταν να παραπεφθώ στο Στρατοδικείο με την κατηγορία: «ότι ωδήγουν κατά τρόπο δυνάμενο να προξενήσω δυστύχημα». Η Υπηρεσία ήταν πάντοτε προνοητική!

Ένας υποδιοικητής της Υπηρεσίας είχε γλιστρήσει στο μπάνιο του και έσπασε τη λεκάνη του. Αυτό μπορεί να συμβεί στο κάθένα, μου συνέβη και μένα πέρυσι και απορώ πως ζώ. Διατάχθηκε προανάκριση σε βάρος του υποδιοικητού.

Στον υποδιοικητή ήταν ένα συμβάν που δεν ευθύνετο. Πάντως η Υπηρεσία στα χρόνια τα δικά μας εύρισκε την τρύπα και έβαζε το καρφί. Σου λέγει η Υπηρεσία: «φταίς διότι δεν πρόσεξες». Η περίπτωση η δική μου είναι ειδική. Η Υπηρεσία με παρέπεμψε στο Στρατοδικείο με το παραπάνω αιτιολογικό ενώ το δίκαιο θα ήταν να με παραπέψε,ι διότι επέδειξα υπερβάλλοντα ζήλο, για λόγους βλακείας που ήμουνα τόσο ειλικρινής και γιατί δεν ήμουν κοπανατζής. Πάντοτε γαι την Υπηρεσία η τρύπα ήταν ότι δεν πρόσεξες.

 Για την περίπτωση της αναισθησιολόγου η Υπηρεσία έχει άλλη φιλοσοφία. Βλέπετε έχουν περάσει και τα χρόνια και τα πάντα έχουν ξεθωριάσει. Ή μάλλον για να είμαι ακριβής και δίκαιος το πολιτικό σύστημα έχει αποδιοργανώσει και έχει διαλύσει τα πάντα  σ’ αυτή τη Χώρα. Αυτό λέγεται πρόοδος!

Όλοι οι πολιτικοί, άλλος λίγο κι’ άλλος πιο πολύ, φροντίζουν για την ήσσονα προσπάθεια, για την ισοπέδωση προς τα κάτω και για την αποδιοργάνωση και τη διάλυση της δόλιας Πατρίδας μας.

Αθήνα 05-06-2021

Ο αιρετικός  


Αφ’ ενός θα μπορούσα να μη πάω στην Υπηρεσία μου, ασθενής ών. Από υπεβάλλοντα ζήλο πήγα στην Υπηρεσία δίοτι ήθελα να κλείσω μία προανάκρισιση που μου είχε αντεθεί