Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2021

«Που πορευθώ;»


             ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΗΜΗΝΑ - ΔΙΚΗΓΟΡΟΥ 

Ζούμε σε μια αλλοπρόσαλλη εποχή, που χαρακτηρίζεται από την μια μεριά από  την  ιλιγγιώδη ανάπτυξη της τεχνολογίας, των εφευρέσεων και ανακαλύψεων, που εννοείται, ότι στοχεύουν στη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης του σύγχρονου ανθρώπου και από την άλλη από την καταστρεπτική για το περιβάλλον και τη ζωή ραγδαία κλιματική αλλαγή, τους νεοφανείς θανατηφόρους ιούς, τις διάσπαρτες στον πλανήτη πολεμικές συρράξεις και απειλές,  την πείνα, τον εκπατρισμό  και την ανείπωτη δυστυχία που μαστίζει εκατομμύρια ανθρώπους στον κόσμο. Την στιγμή που οι μετρημένοι στην υφήλιο διάσημοι πλουτοκράτες δαπανούν δισεκατομμύρια δολαρίων για ένα ολιγόλεπτο ταξίδι αναψυχής στο διάστημα χιλιάδες μικρά παιδάκια πεθαίνουν καθημερινά ζώντας κάτω από άθλιες συνθήκες.

Οι νέοι  που αντικρίζουν με δέος την επελαύνουσα 4η Βιομηχανική Επανάσταση με την απίστευτη ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας, των πανέξυπνων ρομπότ,  της τεχνικής νοημοσύνης και των λοιπών επιτευγμάτων των θετικών επιστημών, μένουν ενεοί εμπρός στην νέα ανατρεπτική  πραγματικότητα. προβληματιζόμενοι για την μελλοντική τους πορεία προς επαγγελματική και κοινωνική τους αποκατάσταση. Δυστυχώς το κλίμα είναι αρνητικό για τους βλαστούς της νέας γενιάς, καθώς μπροστά  τους ορθώνεται ένα τείχος αδιαφορίας, διαφθοράς, ψεύδους, ανομίας, εγκληματικότητας,  αδικίας, απαξίωσης και χλευασμού των ηθικών και πνευματικών αξιών, που διαχέονται ανεξέλεγκτα και επιβάλλονται ανύποπτα ως νέο ήθος στην ελληνική κοινωνία.

Ευλόγως διερωτάται, λοιπόν, ο νέος άνθρωπος «που πορευθώ;»  Ποιο δρόμο να ακολουθήσω για να πετύχω στη ζωή; Ποια πρότυπα, αλήθεια, προβάλλονται από την εκπαίδευση, την οικογένεια  ή από τους κατέχοντες καίριες ηγετικές θέσεις στην ελληνική κοινωνία;  Αναξιοκρατία, χλευασμός της αριστείας στη παιδεία, ξεπεσμός του θεσμού της οικογένειας, αμετροέπεια και χυδαία συμπεριφορά εκπροσώπων μας  στο Κοινοβούλιο,  και αναλγησία για τα προβλήματα των νέων είναι τα κακέκτυπα που χαρακτηρίζουν την κοινωνία μας. Επόμενο είναι οι νέοι να αισθάνονται ανασφάλεια, απογοήτευση και αβεβαιότητα για το μέλλον τους. Κάποιοι ενδεχομένως θα επιλέξουν την οδό της αντικοινωνικής συμπεριφοράς, των ψυχοτρόπων ουσιών ή την αυτοκτονία. Υπάρχει όμως ένας σημαντικός αριθμός  νέων που είναι αποφασισμένοι να αντισταθούν και να δώσουν την μάχη για να βγουν νικητές στη ζωή. Το απέδειξαν οι σεμνοί μας αθλητές στους Ολυμπιακούς Αγώνες και οι αριστεύσαντες στις Πανελλαδικές εξετάσεις, που ξεπέρασαν ανυπέρβλητα οικογενειακά και προσωπικά προβλήματα.  Και είναι η μοναδική πορεία, αυτή της ευθύνης, της εγκαρτέρησης ,της μαχητικότητας, της πίστης  και της ελπίδας, που μπορεί να οδηγήσει εκ του ασφαλούς «εν μέσω σκιάς θανάτου» στην επίτευξη κάθε εφικτού στόχου τους στη ζωή.