Τετάρτη, 8 Σεπτεμβρίου 2021

OI KAΥTEΣ ANATIMHΣEIΣ EΠI NIKHΦOΡOY ΦΩΚΑ

 


Οι ανατιμήσεις των αγαθών δεν είναι καινούργιο ιστορικό φαινόμενο. Παντα συνέβαινε και πάντα η εξουσία προκαλούσε τις δικαιολογημένες αντιδράσεις του λαού. 
Αμέτρητα τα παραδείγματα από την ιστορία. Παράπονα ύβρεις, κατάρες, δημόσιες και προσωπικές αποδοκιμασίες στά πολύ υψηλά πρόσωπα (αυτοκράτορες, βασιλείς, πρωθυπουργους κ.λ.π) που δεν λογάριαζαν την κατάσταση του πτωχού λαού. Δεν έλειπαν και οι πνευματώδεις διάλογοι απλών άνθρώπων με τούς σκληρούς κυβερνήτες.
Εναν τέτοιο διάλογο παρουσιάζω στην αγάπη σας από την ιστορία της Μεσαιωνικής μας αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας, με πρωταγωνιστή τον όντως μεγάλο αυτοκράτορα Νικηφόρο Φωκά. Ο Νικηφόρος για στρατιωτικούς λόγους και όχι μόνο ἐλαβε όντως σκληρά-δυσβάστακτα μέτρα και, βέβαια δεν εξαίρεσε κανένα, προπάντων την ‘Εκκλησία, άν και ήταν άνθρωπός της, ευσεβέστατος και ασκητικός. Ο διάλογος διεξάγεται μεταξύ αυτοκράτορα και ενός ηλικιωμένου πτωχού ανθρώπου που περνούσε από το στρατόπεδο όπου η Νικηφόρος γύμναζε το στρατό.-Μόλις τον είδε, διέκοψε λίγο το έργο του, πλησίασε τον άγνωστό του, ο οποίος όχι μόνο τον γνώρισε μά του ζήτησε και να στρατευθεί(ψωμί τζάμπα!).-Κι αυτοκράτορας του απαντάει:- Πώς σε τέτοια ηλικία θέλεις να στρατευθείς; Κι ο έξυπνος ρωμιός του ᾶπαντάει:-Τώρα, στήν ηλικία αυτή νιώθω δυνατος σαν παληκάρι και μάλιστα εξ αιτίας σου, Κι ο Νικηφόρος με απορία ρωτάει -πώς γίνεται αυτό;
Να κι απάντηση γεμάτη νόημα και ειρωνεία:
«Τον του νομίσματος σίτον πρότερον δυσίν ημιόνοις επιφορτί- ζων, επί τής τής βασιλείας δύο νομισμάτων σίτον άβαρή(ένν «όντα») επί τών ὤμων Στήν απλή γλώσσα: πρίν ἀπό έσένα σιτάρι άξίας ενός(χρυσού) νομίσματος τον φόρτωνα σε δυό μουλάρια΄ τώρα στα χρόνια της δικής σου βασιλείας σιτάρι αξίας δύο(χρυσών) νομισμάτων είναι τόσο λίγο πού το κουβαλώ στούς ώμους μου»!

 

Κόκκαλο ο Αυτοκράτωρ!