Σάββατο 12 Νοεμβρίου 2022

Η αχίλλειος πτέρνα του Ελληνισμού είναι ο διχασμός: Η Ελλάδα δημιουργεί η ίδια τις εξελίξεις, όχι πια η Τουρκία

  

Του Κωνσταντίνου Παΐδα* 

Η Ιστορία ενίοτε διαμορφώνεται από τυχαία και απρόβλεπτα γεγονότα. Ωστόσο, κατά κανόνα, κάθε λαός καθορίζει ο ίδιος την τύχη του διά των επιλογών και των ενεργειών του.

Στην παρούσα χρονική συγκυρία, η οποία για την Ελλάδα είναι κομβικής σημασίας, κάθε βήμα μας επιβάλλεται να γίνεται ύστερα από απολύτως προσεκτικό, συστηματικό, σφαιρικό και εθνικά υπεύθυνο στοχασμό και αναστοχασμό.

Η τουρκική επιθετικότητα εναντίον της Ελλάδος βρίσκεται στο ζενίθ της, αφενός επειδή ο Ταγίπ Ερντογάν έχει μολύνει το σύνολο του πολιτικού κατεστημένου της Τουρκίας με το μικρόβιο του στρατιωτικοποιημένου αναθεωρητισμού και της νεοοθωμανικής «νεκρανάστασης», και αφετέρου επειδή το ανθελληνικό παραλήρημα συνιστά τη μοναδική ίσως διέξοδο (προσωρινής) διαφυγής του Τούρκου προέδρου από την ατραπό της διαφαινόμενης εκλογικής του συντριβής.

  • Ένα πολύ σημαντικό γεγονός για την προώθηση των εθνικών μας δικαίων είναι η εκλογική ήττα του Γιαϊρ Λαπίντ, ο οποίος υποστηρίχθηκε ευθέως και σθεναρά από τον Ερντογάν, και η επιστροφή του Μπενιαμίν Νετανιάχου, ο οποίος συνιστά «εφιάλτη» για τον Τούρκο πρόεδρο και πολύ ένθερμο υποστηρικτή της ελληνο-ισραηλινής φιλίας και (πολυεπίπεδης) συνεργασίας.

Ένα εξίσου σημαντικό (αν όχι σημαντικότερο) γεγονός είναι ότι τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών για τη Γερουσία ευνοούν σε μεγάλο βαθμό την Ελλάδα. Οι ομογενείς μας (Γκας Μπιλιράκης, Τζον Σαρμπάνης, Κρις Πάπας κ.ά.) και λοιποί φιλέλληνες υποψήφιοι (όπως ο Ρόμπερτ Μενέντεζ, υιός του Μπομπ Μενέντεζ, αλλά και ο Τζον Φέτερμαν) εκλέγονται, ενώ ο Μεχμέτ Οζ (ο «εκλεκτός» και η «μεγάλη προσδοκία» του Ερντογάν στις Η.Π.Α.) ηττήθηκε.

Το πλέον σημαντικό γεγονός, όμως, είναι ότι η Ελλάδα αποφάσισε να στερήσει από την Άγκυρα το «χαρτί των παράνομων πρωτοβουλιών» αναφορικά με τις πειρατικές βλέψεις της στη Μεσόγειο και να ρυθμίσει η ίδια τις εξελίξεις επί τη βάσει πάντα του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θαλάσσης.

Στο πνεύμα αυτό η Ελλάδα ξεκίνησε ήδη σεισμικές έρευνες με την ExxonMobil νοτίως της Πελοποννήσου και νοτίως της Κρήτης. Επίσης, είναι πιθανόν ότι (με την υποστήριξη, αν όχι με την παρότρυνση, των Η.Π.Α.) ίσως παράλληλα με τη συζήτηση για ενδεχόμενη ενεργειακή διασύνδεση Ελλάδος-Λιβύης έχει ξεκινήσει και η συζήτηση με τη Λιβύη για την οριοθέτηση των θαλασσίων συνόρων μας.

Όλες αυτές οι εξελίξεις είναι βέβαιο ότι δημιουργούν σοβαρό πρόβλημα στον Ερντογάν, ο οποίος θα αναζητήσει τρόπο, ώστε να μην ανατραπούν τα πειρατικά σχέδιά του, να μην υπονομευτεί το αναθεωρητικό του «όραμα» και να μην τραυματιστεί περαιτέρω η εικόνα του στο εσωτερικό της Τουρκίας, όπου λόγω του πρωτοφανούς πληθωρισμού η κατάσταση για εκείνον είναι πολύ δυσοίωνη.

Στην ταραγμένη αυτήν πορεία για την προάσπιση των εθνικών μας δικαίων, τα οποία απορρέουν αποκλειστικά και μόνον από το Διεθνές Δίκαιο και από το Δίκαιο της Θαλάσσης, αποτελεί εθνικό καθήκον και ιστορικό στοίχημα για το σύνολο του πολιτικού κόσμου της χώρας να διατηρηθεί αρραγής η ενότητα και η σύμπνοια όλων των πολιτικών δυνάμεων αναφορικά με τα εθνικά μας θέματα.

Άραγε, 100 χρόνια μετά τη Μικρασιατική καταστροφή, μπορεί να υπάρχει Έλληνας που να μην έχει συνειδητοποιήσει ότι ο διχασμός αποτέλεσε πάντα την αχίλλειο πτέρνα του Ελληνισμού;

*Αναπληρωτή Καθηγητή του Ε.Κ.Π.Α.

https://hellasjournal.com

(Αναρτήθηκε από το Στρατηγό εα κ. Αθαν. Καραντζίκο)